< السورة السابقة | فهرس السور | السورة التالية >



حدد حجم خط الآيات
()


بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرْقًۭا ۝١

Савганд ба фариштагоне, ки ҷонҳоро (ҷонҳои кофиронро) ба сахтӣ мегиранд

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشْطًۭا ۝٢

ва савганд ба фариштагоне, ки чонҳоро (ҷонҳои муъминонро) ба осонӣ мегиранд

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبْحًۭا ۝۳

ва савганд ба фариштагоне, ки шиноваранд

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبْقًۭا ۝٤

ва савганд, ба фариштагоне, ки бар якдигар пешӣ мегиранд (дар боло бурдани ҷонҳои мӯъминон)

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًۭا ۝٥

ва савганд ба онҳо, ки тадбири корҳо мекунанд,

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ۝٦

ки он рӯз, ки нахустин нафхаи қиёмат (дамидани дар сур) заминро биларзонад

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ۝۷

ва нафхаи дуввум аз паси он биёяд,

قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ ۝۸

дар он рӯз дилҳое дар ҳарос бошанд

أَبْصَٰرُهَا خَٰشِعَةٌۭ ۝۹

ва нишони хушӯъ (хорӣ) дар дидагон намоён!

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ ۝١۰

Мегӯянд: «Оё мо ба ҳолати нахустин бозмегардем,

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًۭا نَّخِرَةًۭ ۝١١

он гоҳ ки устухонҳое пӯсида будем?»

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ ۝١٢

Гӯянд: «Ин бозгашти мо бозгаштест зиёновар!

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ۝١۳

Фақат ин аст, ки танҳо як бонг бармеояд.

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ۝١٤

ва онҳо худро дар он саҳро хоҳанд ёфт.

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ۝١٥

Оё достони Мӯсо ба ту расидааст?

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى ۝١٦

Он гоҳ ки Парвардигораш ӯро дар водии муқаддаси Туво нидо дод:

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ۝١۷

«Ба сӯи Фиръавн бирав, ки аз ҳад гузаштааст.

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ۝١۸

Бигӯ: «Оё туро рағбате ҳаст, ки покиза шавӣ,

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ۝١۹

ва ман туро ба Парвардигорат роҳ бинамоям ва ту битарсӣ (аз Ӯ)?»

فَأَرَىٰهُ ٱلْءَايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ ۝٢۰

Пас он ояти бузургро ба ӯ нишон дод.

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ۝٢١

Ва ӯ дурӯғ бароварду нофармонӣ кард.

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ۝٢٢

Сипас пушт гардонду мешитофт.

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ۝٢۳

Пас ҳамаро ҷамъ кард ва нидо дод.

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ ۝٢٤

ва гуфт: «Ман Парвардигори бартари шумо ҳастам!»

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْءَاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ ۝٢٥

Худояш ба аозби охирату дунё гирифтор кард.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ ۝٢٦

Дар ин ибратест барои, касе, ки метарсад!

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا ۝٢۷

Оё шумо ба офариниш сахттаред, ё ин осмоне, ки Ӯ бино кардааст?

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا ۝٢۸

Сақфашро барафрошт ва дуруст кард,

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا ۝٢۹

шабашро торик кард ва рӯшноияшро ошкор сохт

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ۝۳۰

ва пас аз он заминро бигустурд (паҳн кард)

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا ۝۳١

ва аз он об берун овард ва чарогоҳҳо падид овард

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا ۝۳٢

ва кӯҳҳоро устувор гардонид

مَتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ۝۳۳

барои баҳрагирии шумо ва чорпоёнатон.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ ۝۳٤

Чун он ҳодисаи бузург даррасад,

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ۝۳٥

рӯзе, ки одамӣ ҳамаи амалҳои худро ба ёд оварад

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ۝۳٦

ва ҷаҳаннамро ба ҳар кӣ мебинад нишон диҳанд,

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ۝۳۷

Пас ҳар кй аз ҳад гузашта бошад (дар куфру исён)

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ۝۳۸

ва зиндагии инҷаҳонро ихтиёр карда бошад,

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ۝۳۹

ҷаҳаннам ҷойгоҳи ӯст.

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ ۝٤۰

Аммо ҳар кас, ки аз истодан дар баробари Парвардигораш тарсида ва нафсро аз ҳаво (ва ҳавас) боздошта бошад,

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ۝٤١

биҳишт ҷойгоҳи ӯст.

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ۝٤٢

Туро аз қиёмат мепурсанд, ки чӣ вақт воқеъ шавад.

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ ۝٤۳

Аз ёд кардани (илми) он туро чӣ кор аст?

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ۝٤٤

Интиҳои илми он назди Парвардигори туст.

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا ۝٤٥

Фақат ва фақат ту касонеро, ки аз он рӯз битарсанд, бим медиҳӣ.

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا ۝٤٦

Чун онро бубинанд, пиндоранд дар ин ҷаҳон фақат як шомгоҳ ё чоштгоҳ истодаанд.