مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ۝١

Рӯйро турш кард ва сар баргардонид,

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ۝٢

чун он нобино ба наздаш омад,

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ۝۳

Ва ту чӣ донӣ, шояд, ки ӯ покиза шавад,

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ۝٤

ё панд гирад ва панди ту фоидааш кунад.

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ۝٥

Аммо он ки ӯ тавонгар аст,

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ۝٦

ту рӯи худ ба ӯ мекунӣ

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ۝۷

ва агар ҳам пок нагардад, чизе бар зиёни ту нест.

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ۝۸

Ва аммо он, ки шитобон ба назди ту меояд

وَهُوَ يَخْشَىٰ ۝۹

ва метарсад, (аз худо).

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ۝١۰

ту аз ӯ ба дигаре рӯй, меорӣ.

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ۝١١

Оре, ин Қуръон пандест,

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ۝١٢

пас ҳар кӣ хоҳад, аз он панд гирад.

فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ۝١۳

Дар саҳифаҳое гиромӣ.

مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ۝١٤

баландқадру покиза,

بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ ۝١٥

ба дасти котибоне,

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ۝١٦

бузургвору некӯкор.

قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ۝١۷

Марг бар одамӣ бод, ки чӣ носипос (ношукр) аст!

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ۝١۸

Ӯро аз чӣ офаридааст?

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ۝١۹

Аз нутфае офарид ва ба андоза муайян кард,

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ۝٢۰

сипас роҳашро осон сохт.

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ۝٢١

Он гоҳ бимирондаш ва дар гӯр кард.

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ۝٢٢

Ва он гоҳ, ки хоҳад, зиндааш созад.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ۝٢۳

На ки ҳанӯз он чиро ба ӯ фармон дода буд, ба ҷой наёвардааст.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ۝٢٤

Пас одамӣ ба таъоми худ бингарад

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ۝٢٥

Мо боронро фурӯ боридем, бориданӣ

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ۝٢٦

ва заминро шикофтем, шикофтанӣ

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ۝٢۷

ва дар он донаҳо рӯёнидем

وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ۝٢۸

ва току сабзавот

وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ۝٢۹

ва зайтуну нахл (дарахти хурмо)

وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ۝۳۰

ва боғҳои пурдарахт

وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ۝۳١

ва меваву алаф,

مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ۝۳٢

то шумову чорпоёнатон баҳра баред,

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ۝۳۳

Чун бонги қиёмат барояд,

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ۝۳٤

рӯзе, ки одамӣ аз бародараш мегурезад

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ۝۳٥

ва аз модарашу падараш

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ۝۳٦

ва аз занашу фарзандонаш.

لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ۝۳۷

Ҳар касро дар рӯз корест, ки ба худ машғулаш дорад.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ۝۳۸

Чеҳраҳое дар он рӯз дурахшонанд,

ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ۝۳۹

хандонанду шодонанд.

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ۝٤۰

Ва чеҳраҳое дар он рӯз ғуборолуданд,

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ۝٤١

дар сиёҳӣ фурӯ рафтаанд.

أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ۝٤٢

Инҳо кофирону фоҷиронанд (бадкорон).