مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى ۝١

به نام پروردگارت كه بلندمرتبه است، تسبيح گوى‌

ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ ۝٢

همانكه آفريد و سامان بخشيد

وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ ۝۳

همان كسى كه اندازه آفرينى و رهنمايى كرد

وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ ۝٤

و همان كسى كه چراگاهها[ى سبز و خرم‌] رويانيد

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ ۝٥

و سرانجام آن را خاشاكى [پژمرده و] سياه گردانيد

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ۝٦

زودا كه تو را به خواندن آوريم و از ياد مگذارى‌

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ ۝۷

مگر آنچه خدا خواهد، كه او آشكار و نهان را مى‌داند

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ ۝۸

و در كار تو آسانى پديد آوريم‌

فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ ۝۹

پس اندرز ده، اگر [دهى‌] اندرز سود دهد

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ ۝١۰

زودا كسى كه خشيت پيشه كرده است، پند گيرد

وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى ۝١١

و شقاوت‌پيشه از آن دورى كند

ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ ۝١٢

همان كسى كه به آتش سترگ درآيد

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ ۝١۳

آنگاه در آنجا نه بميرد و نه زنده بماند

قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ۝١٤

به راستى هر كس پاكدلى پيشه كرد، رستگار شد

وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ۝١٥

و [هر كس‌] كه نام پروردگارش را ياد كرد و نيايش كرد

بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ۝١٦

حق اين است كه شما زندگانى دنيا را بر مى‌گزينيد

وَٱلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ ۝١۷

و حال آنكه آخرت بهتر و پاينده‌تر است‌

إِنَّ هَٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ ۝١۸

اين [نكته‌] در كتب آسمانى پيشين هم هست‌

صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ۝١۹

در صحف ابراهيم و موسى‌