مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَٰشِيَةِ ۝١

آيا داستان هنگامه فراگير به تو رسيده است؟

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ ۝٢

در چنين روز چهره‌هايى خاكسار باشند

عَامِلَةٌۭ نَّاصِبَةٌۭ ۝۳

سختى ديده و محنت كشيده‌

تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةًۭ ۝٤

كه به آتشى بس سوزان درآيند

تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍۢ ۝٥

از چشمه‌اى گرم به آنان نوشانده شود

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍۢ ۝٦

خوراكى غير از خار خشك زهردار ندارند

لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍۢ ۝۷

كه نه فربه گرداند، و نه گرسنگى را چاره كند

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاعِمَةٌۭ ۝۸

در چنين روز چهره‌هايى خرم باشند

لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌۭ ۝۹

از كوشش [پيشين‌] خود خشنود

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ۝١۰

در بهشت برين‌

لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةًۭ ۝١١

در آنجا لغوى نشنوند

فِيهَا عَيْنٌۭ جَارِيَةٌۭ ۝١٢

در آنجا چشمه‌اى روان باشد

فِيهَا سُرُرٌۭ مَّرْفُوعَةٌۭ ۝١۳

در آنجا تختهايى است بالا بلند

وَأَكْوَابٌۭ مَّوْضُوعَةٌۭ ۝١٤

و كوزه‌هايى پيش نهاده‌

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌۭ ۝١٥

و بالشهايى رديف شده‌

وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ ۝١٦

و فرشهاى زرباف گسترده‌

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ۝١۷

آيا در شتر نمى‌نگرند كه چگونه [بديع‌] آفريده شده است؟

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ ۝١۸

و نيز به آسمان كه چگونه برافراشته شده است‌

وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ۝١۹

و نيز به كوهها كه چگونه بر قرار گرديده است‌

وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ۝٢۰

و نيز به زمين كه چگونه گسترده شده است‌

فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌۭ ۝٢١

پس اندرز ده كه همانا تو اندرزگويى‌

لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ۝٢٢

[و] بر آنان مسلط [و حكمفرما] نيستى‌

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ۝٢۳

مگر كسى كه روى برتابد و كفر پيشه كند

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ ۝٢٤

كه خداوند او را به عذابى سهمگين، عذاب كند

إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ ۝٢٥

بى‌گمان بازگشت آنان به نزد ماست‌

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم ۝٢٦

سپس حساب آنان با ماست‌