مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى ۝١

نام پروردگار والاى خود را به پاكى بستاى:

ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ ۝٢

همان كه آفريد و هماهنگى بخشيد.

وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ ۝۳

و آنكه اندازه‌گيرى كرد و راه نمود.

وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ ۝٤

و آنكه چمنزار را برآورد؛

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ ۝٥

و پس [از چندى‌] آن را خاشاكى تيره‌گون گردانيد.

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ۝٦

ما بزودى [آيات خود را به وسيله سروش غيبى‌] بر تو خواهيم خواند، تا فراموش نكنى؛

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ ۝۷

جز آنچه خدا خواهد، كه او آشكار و آنچه را كه نهان است مى‌داند.

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ ۝۸

و براى تو آسانترين [راه‌] را فراهم مى‌گردانيم.

فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ ۝۹

پس پند ده، اگر پند سود بخشد.

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ ۝١۰

آن كس كه ترسد، بزودى عبرت گيرد.

وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى ۝١١

و نگون‌بخت، خود را از آن دور مى‌دارد؛

ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ ۝١٢

همان كس كه در آتشى بزرگ در آيد؛

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ ۝١۳

آنگاه نه در آن مى‌ميرد و نه زندگانى مى‌يابد.

قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ۝١٤

رستگار آن كس كه خود را پاك گردانيد؛

وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ۝١٥

و نام پروردگارش را ياد كرد و نماز گزارد.

بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ۝١٦

ليكن [شما] زندگى دنيا را بر مى‌گزينيد؛

وَٱلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ ۝١۷

با آنكه [جهان‌] آخرت نيكوتر و پايدارتر است.

إِنَّ هَٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ ۝١۸

قطعاً در صحيفه‌هاى گذشته اين [معنى‌] هست،

صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ۝١۹

صحيفه‌هاى ابراهيم و موسى.