مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ ۝١

آنگاه كه آسمان زهم بشكافد،

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ ۝٢

و آنگاه كه اختران پراكنده شوند،

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ ۝۳

و آنگاه كه درياها از جا بركنده گردند،

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ۝٤

و آنگاه كه گورها زير و زبر شوند،

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ۝٥

هر نفسى آنچه را پيش فرستاده و بازپس گذاشته، بداند.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ ۝٦

اى انسان، چه چيز تو را در باره پروردگار بزرگوارت مغرور ساخته؟

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ۝۷

همان كس كه تو را آفريد، و [اندام‌] تو را درست كرد، و [آنگاه‌] تو را سامان بخشيد.

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ۝۸

و به هر صورتى كه خواست، تو را تركيب كرد.

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ۝۹

با اين همه، شما منكر [روز] جزاييد.

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَٰفِظِينَ ۝١۰

و قطعاً بر شما نگهبانانى [گماشته شده‌]اند:

كِرَامًۭا كَٰتِبِينَ ۝١١

[فرشتگان‌] بزرگوارى كه نويسندگان [اعمال شما] هستند؛

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ۝١٢

آنچه را مى‌كنيد، مى‌دانند.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ ۝١۳

قطعاً نيكان به بهشت اندرند.

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ ۝١٤

و بى‌شك، بدكاران در دوزخند.

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ ۝١٥

روز جزا در آنجا درآيند،

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ ۝١٦

و از آن [عذاب‌] دور نخواهند بود.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۝١۷

و تو چه دانى كه چيست روز جزا؟

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۝١۸

باز چه دانى كه چيست روز جزا؟

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ ۝١۹

روزى كه كسى براى كسى هيچ اختيارى ندارد؛ و در آن روز، فرمان از آنِ خداست.