مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ ۝١

آنگاه كه خورشيد به هم درپيچد،

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ ۝٢

و آنگه كه ستارگان همى‌تيره شوند،

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ ۝۳

و آنگاه كه كوهها به رفتار آيند.

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ ۝٤

وقتى شتران ماده وانهاده شوند،

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ ۝٥

و آنگه كه وحوش را همى‌گرد آرند،

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ ۝٦

درياها آنگه كه جوشان گردند،

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ ۝۷

و آنگاه كه جانها به هم درپيوندند،

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ ۝۸

پرسند چو زان دخترك زنده به‌گور:

بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ ۝۹

به كدامين گناه كشته شده است؟

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ ۝١۰

و آنگاه كه نامه‌ها زهم بگشايند،

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ ۝١١

و آنگاه كه آسمان زجا كنده شود،

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ۝١٢

و آنگه كه جحيم را برافروزانند،

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ۝١۳

و آنگه كه بهشت را فرا پيش آرند،

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ ۝١٤

هر نَفْس بداند چه فراهم ديده.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ۝١٥

نه، نه! سوگند به اختران گردان،

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ ۝١٦

[كز ديده‌] نهان شوند و از نو آيند،

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ۝١۷

سوگند به شب چون پشت گرداند،

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ۝١۸

سوگند به صبح چون دميدن گيرد،

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ۝١۹

كه [قرآن‌] سخن فرشته بزرگوارى است.

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ ۝٢۰

نيرومند [كه‌] پيش خداوند عرش، بلندپايگاه است.

مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ ۝٢١

در آنجا [هم‌] مطاع [و هم‌] امين است.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ ۝٢٢

و رفيق شما مجنون نيست؛

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ ۝٢۳

و قطعاً آن [فرشته وحى‌] را در افق رخشان ديده.

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ ۝٢٤

و او در امر غيب بخيل نيست.

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ ۝٢٥

و [قرآن‌] نيست سخن ديو رجيم.

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ۝٢٦

پس به كجا مى‌رويد؟

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ۝٢۷

اين [سخن‌] بجز پندى براى عالميان نيست؛

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ۝٢۸

براى هر يك از شما كه خواهد به راه راست رود.

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝٢۹

و تا خدا، پروردگار جهانها، نخواهد، [شما نيز] نخواهيد خواست.