مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْفَجْرِ ۝١

Tako mi zore,

وَلَيَالٍ عَشْرٍۢ ۝٢

I deset noći,

وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ ۝۳

I parnog i neparnog,

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ ۝٤

I noći kad odlazi!

هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌۭ لِّذِى حِجْرٍ ۝٥

Da li je u tome zakletva za posjednika razuma?

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ۝٦

Zar nisi vidio kako je postupio Gospodar tvoj sa Adom,

إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ ۝۷

Iremom punim stubišta,

ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ ۝۸

Kojima nisu stvoreni slični u zemljama?

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ ۝۹

I Semudom, koji su klesali stijene u dolini,

وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ ۝١۰

I faraonom, posjednikom kolčeva? -

ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَٰدِ ۝١١

Koji su prevršili u zemljama,

فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ ۝١٢

Te namnožili u njima fesad,

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ۝١۳

Pa je Gospodar tvoj pustio na njih bič kazne.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ ۝١٤

Uistinu, Gospodar tvoj je u zasjedi.

فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ ۝١٥

Pa što se tiče čovjeka, kad ga iskušava Gospodar njegov, pa mu ukaže čast i podari mu blagodat, tad kaže: "Gospodar moj mi ukaza čast!"

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ ۝١٦

A kad ga iskušava, pa mu uskrati opskrbu njegovu, tad kaže: "Gospodar moj me prezreo!"

كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ ۝١۷

Nikako! Naprotiv! Ne ukazujete čast siročetu,

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ۝١۸

I ne podstičete hranjenju siromaha,

وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًۭا لَّمًّۭا ۝١۹

I nasljedstvo jedete žderačkom pohlepom,

وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّۭا جَمًّۭا ۝٢۰

I volite bogatstvo ljubavlju neizmjernom.

كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّۭا دَكًّۭا ۝٢١

Nikako! Kad se zdrobi Zemlja, u mrvice, komadiće,

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّۭا صَفًّۭا ۝٢٢

I dođe Gospodar tvoj i meleci red do reda,

وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍۢ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ ۝٢۳

I prinese se Tog dana Džehennem -Tog dana sjećat će se čovjek - a čemu mu sjećanje -

يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى ۝٢٤

Govorit će: "O da sam (što) unaprijed poslao za život svoj!"

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌۭ ۝٢٥

Pa Tog dana neće kazniti kaznom Njegovom niko,

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌۭ ۝٢٦

Niti će vezati vezom Njegovom iko (kao On)!

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ ۝٢۷

O dušo smirena!

ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةًۭ مَّرْضِيَّةًۭ ۝٢۸

Vrati se Gospodaru svom zadovoljna, zadovoljavajuća,

فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى ۝٢۹

Pa uđi među robove Moje,

وَٱدْخُلِى جَنَّتِى ۝۳۰

I uđi u Džennet Moj!