مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلشَّمْسُ كُوِّرَتْ ۝١

Kada se Sunce smota,

وَإِذَا ٱلنُّجُومُ ٱنكَدَرَتْ ۝٢

I kad se zvijezde razlete,

وَإِذَا ٱلْجِبَالُ سُيِّرَتْ ۝۳

I kad se brda pokrenu,

وَإِذَا ٱلْعِشَارُ عُطِّلَتْ ۝٤

I kad se steone kamile napuste,

وَإِذَا ٱلْوُحُوشُ حُشِرَتْ ۝٥

I kad se zvijeri sakupe,

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ سُجِّرَتْ ۝٦

I kad se mora zapale,

وَإِذَا ٱلنُّفُوسُ زُوِّجَتْ ۝۷

I kad se duše spare,

وَإِذَا ٱلْمَوْءُۥدَةُ سُئِلَتْ ۝۸

I kad živo zakopana bude upitana,

بِأَىِّ ذَنۢبٍۢ قُتِلَتْ ۝۹

Zbog kojeg grijeha je ubijena;

وَإِذَا ٱلصُّحُفُ نُشِرَتْ ۝١۰

I kad se listovi rašire,

وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتْ ۝١١

I kad nebo bude svučeno,

وَإِذَا ٱلْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ۝١٢

I kad se džehim raspali,

وَإِذَا ٱلْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ۝١۳

I kad se Džennet približi:

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّآ أَحْضَرَتْ ۝١٤

Znaće duša šta je pripremila.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلْخُنَّسِ ۝١٥

Pa ne! Kunem se onima koje odstupaju,

ٱلْجَوَارِ ٱلْكُنَّسِ ۝١٦

Koje se kreću, koje se skrivaju,

وَٱلَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ۝١۷

I noću, kad odlazi,

وَٱلصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ۝١۸

I jutrom, kad diše,

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍۢ كَرِيمٍۢ ۝١۹

Uistinu, to je riječ izaslanika plemenitog,

ذِى قُوَّةٍ عِندَ ذِى ٱلْعَرْشِ مَكِينٍۢ ۝٢۰

Posjednika moći, kod Vlasnika Arša cijenjenog,

مُّطَاعٍۢ ثَمَّ أَمِينٍۢ ۝٢١

Slušanog, tamo pouzdanog.

وَمَا صَاحِبُكُم بِمَجْنُونٍۢ ۝٢٢

I nije drug vaš lud,

وَلَقَدْ رَءَاهُ بِٱلْأُفُقِ ٱلْمُبِينِ ۝٢۳

A uistinu, vidio ga je na horizontu jasnom,

وَمَا هُوَ عَلَى ٱلْغَيْبِ بِضَنِينٍۢ ۝٢٤

I nije on nad nevidljivim škrt,

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَٰنٍۢ رَّجِيمٍۢ ۝٢٥

I nije to govor šejtana prokletog.

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ۝٢٦

Pa kamo idete?

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ۝٢۷

Zaista je on samo Opomena svjetovima,

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَسْتَقِيمَ ۝٢۸

Za onog od vas ko hoće da ide pravo -

وَمَا تَشَآءُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝٢۹

A nećete, izuzev šta hoće Allah, Gospodar svjetova.