مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ۝١

Namrštio se i okrenuo,

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ۝٢

Jer mu je slijepac došao.

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ۝۳

A šta znaš ti? - možda se on čisti,

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ۝٤

Ili podsjeća, pa mu koristi Opomena.

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ۝٥

A što se tiče onog koji se smatra neovisnim,

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ۝٦

Ta ti se njime baviš.

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ۝۷

A nije do tebe ako se ne očisti.

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ۝۸

A onaj ko ti dođe žureći,

وَهُوَ يَخْشَىٰ ۝۹

I on strahuje,

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ۝١۰

Pa ti se od njega odvraćaš.

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ۝١١

Nikako! Uistinu, on je Opomena,

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ۝١٢

Pa ko hoće imaće ga na umu -

فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ۝١۳

Na listovima časnim,

مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ۝١٤

Uzvišenim, pročišćenim,

بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ ۝١٥

U rukama pisara,

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ۝١٦

Plemenitih, čestitih.

قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ۝١۷

Proklet bio čovjek! Kako je on nezahvalan!

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ۝١۸

Od koje stvari ga stvori?

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ۝١۹

Od kapi sjemena ga stvara, pa mu razmjer da,

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ۝٢۰

Zatim mu put olakša,

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ۝٢١

Potom ga usmrti, pa ga sahrani,

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ۝٢٢

Zatim, kad htjedne, proživiće ga.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ۝٢۳

Nikako! Još nije izvršio šta mu je naredio.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ۝٢٤

Pa nek pogleda čovjek hranu svoju:

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ۝٢٥

Da mi prolivamo vodu izlivom,

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ۝٢٦

Zatim iscjepkamo zemlju pucanjem,

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ۝٢۷

Pa damo da iznikne u njoj zrno,

وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ۝٢۸

I grožđe i jestivo bilje,

وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ۝٢۹

I masline i palme,

وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ۝۳۰

I bašče bujne,

وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ۝۳١

I voće i ispašu -

مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ۝۳٢

Uživanje za vas i stoku vašu.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ۝۳۳

Pa kad dođe glas zaglušujući,

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ۝۳٤

Na Dan kad bude bježao čovjek od brata svog,

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ۝۳٥

I majke svoje i oca svog,

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ۝۳٦

I žene svoje i sina svog:

لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ۝۳۷

Imaće svaki čovjek od njih Tog dana stvar koja će ga zaokupiti.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ۝۳۸

Lica će Tog dana biti svijetla,

ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ۝۳۹

Nasmijana, radosna;

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ۝٤۰

I biće lica Tog dana - na njima prašina,

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ۝٤١

Pokriće ih tama,

أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ۝٤٢

To će oni - nevjernici, razvratnici biti.