مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ۝١

Kunem se gradom ovim –

وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ۝٢

a tebi će biti dopušteno sve u gradu ovome –

وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ ۝۳

i roditeljem i onim koga je rodio,

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ ۝٤

Mi čovjeka stvaramo da se trudi.

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ ۝٥

Misli li on da mu niko ništa ne može?

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا ۝٦

"Utrošio sam blago nebrojeno!" – reći će.

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ۝۷

Zar misli da ga niko vidio nije?

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ ۝۸

Zar mu nismo dali oka dva

وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ ۝۹

i jezik i usne dvije,

وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ ۝١۰

i dobro i zlo mu objasnili?

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ ۝١١

Pa, zašto on na blagodatima zahvalan bio nije? –

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ ۝١٢

A šta ti misliš: kako se može na blagodatima zahvalan biti? –

فَكُّ رَقَبَةٍ ۝١۳

roba ropstva osloboditi,

أَوْ إِطْعَٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ ۝١٤

ili, kad glad hara, nahraniti

يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ ۝١٥

siroče bliska roda,

أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ ۝١٦

ili ubogoga nevoljnika,

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ ۝١۷

a uz to da je od onih koji vjeruju, koji jedni drugima izdržljivost preporučuju i koji jedni drugima milosrđe preporučuju;

أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ۝١۸

oni će biti – sretnici!

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ۝١۹

A oni koji ne vjeruju u dokaze Naše, oni će biti – nesretnici,

عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ ۝٢۰

iznad njih će vatra zatvorena biti.