مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ۝١

On se namrštio i okrenuo

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ۝٢

zato što je slijepac njemu prišao.

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ۝۳

A šta ti znaš – možda on želi da se očisti,

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ۝٤

ili pouči pa da mu pouka bude od koristi.

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ۝٥

Onoga koji je bogat,

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ۝٦

ti njega savjetuješ,

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ۝۷

a ti nisi kriv ako on neće da vjeruje;

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ۝۸

a onoga koji ti žureći prilazi

وَهُوَ يَخْشَىٰ ۝۹

i strah osjeća,

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ۝١۰

ti se na njega ne osvrćeš.

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ۝١١

Ne čini tako! Oni su pouka –

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ۝١٢

pa ko hoće, poučiće se –

فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ۝١۳

na listovima su cijenjenim

مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ۝١٤

uzvišenim, čistim,

بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ ۝١٥

u rukama pisārā

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ۝١٦

časnih, čestitih.

قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ۝١۷

Proklet neka je čovjek! Koliko je on samo nezahvalan!

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ۝١۸

Od čega ga On stvara?

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ۝١۹

Od kapi sjemena ga stvori i za ono što je dobro za njega pripremi,

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ۝٢۰

i Pravi put mu dostupnim učini,

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ۝٢١

zatim mu život oduzme i učini da bude sahranjen,

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ۝٢٢

i poslije će ga, kada On bude htio, oživiti.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ۝٢۳

Uistinu! On još nije ispunio ono što mu je On naredio!

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ۝٢٤

Neka čovjek pogleda u hranu svoju;

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ۝٢٥

Mi obilno kišu prolivamo,

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ۝٢٦

zatim zemlju pukotinama rasijecamo

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ۝٢۷

i činimo da iz nje žito izrasta

وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ۝٢۸

i grožđe i povrće,

وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ۝٢۹

i masline i palme,

وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ۝۳۰

i bašče guste,

وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ۝۳١

i voće i pića,

مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ۝۳٢

na uživanje vama i stoci vašoj.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ۝۳۳

A kada dođe glas zaglušujući –

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ۝۳٤

na Dan kada će čovjek od brata svoga pobjeći

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ۝۳٥

i od majke svoje i od oca svoga

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ۝۳٦

i od drúge svoje i od sinova svojih –

لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ۝۳۷

toga Dana će se svaki čovjek samo o sebi brinuti –

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ۝۳۸

neka lica biće toga Dana blistava,

ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ۝۳۹

nasmijana, radosna,

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ۝٤۰

a na nekim licima toga Dana biće prašina,

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ۝٤١

tama će ih prekrivati,

أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ۝٤٢

to će nevjernici – razvratnici biti.