مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرْقًۭا ۝١

Tako Mi onih koji čupaju grubo,

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشْطًۭا ۝٢

i onih koji vade blago,

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبْحًۭا ۝۳

i onih koji plove brzo,

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبْقًۭا ۝٤

pa naređenja izvršavaju žurno

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًۭا ۝٥

i sređuju ono što nije sređeno…

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ۝٦

na Dan kada se Zemlja potresom zatrese,

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ۝۷

za kojim će slijediti sljedeći –

قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ ۝۸

srca toga dana biće uznemirena,

أَبْصَٰرُهَا خَٰشِعَةٌۭ ۝۹

a pogledi njihovi oboreni.

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ ۝١۰

Ovi pitaju: "Zar ćemo, zaista, biti opet ono što smo sada?

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًۭا نَّخِرَةًۭ ۝١١

Zar kad truhle kosti postanemo?",

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ ۝١٢

i još kažu: "E tada bismo mi bili izgubljeni!"

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ۝١۳

A biće to samo povik jedan,

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ۝١٤

i evo njih – na Zemlji.

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ۝١٥

Da li je do tebe doprla vijest o Musau,

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى ۝١٦

kad ga je Gospodar njegov u svetoj dolini Tuva zovnuo,

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ۝١۷

"Idi faraonu, on se osilio,

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ۝١۸

i reci: 'Da li bi ti da se očistiš,

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ۝١۹

da te o Gospodaru tvome poučim, pa da Ga se bojiš?'"

فَأَرَىٰهُ ٱلْءَايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ ۝٢۰

I onda mu je najveće čudo pokazao,

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ۝٢١

ali je on porekao i nije poslušao,

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ۝٢٢

već se okrenuo i potrudio

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ۝٢۳

i sabrao i povikao:

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ ۝٢٤

"Ja sam gospodar vaš najveći!" – on je rekao,

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْءَاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ ۝٢٥

i Allah ga je i za ove i za one prijašnje riječi kaznio.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ ۝٢٦

To je pouka za onoga koji se bude Allaha bojao.

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا ۝٢۷

A šta je teže: vas ili nebo stvoriti? On ga je sazdao,

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا ۝٢۸

svod njegov visoko digao i usavršio,

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا ۝٢۹

noći njegove mračnim, a dane svijetlim učinio.

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ۝۳۰

Poslije toga je Zemlju poravnao,

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا ۝۳١

iz nje je vodu i pašnjake izveo,

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا ۝۳٢

i planine nepomičnim učinio –

مَتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ۝۳۳

na uživanje vama i stoci vašoj.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ ۝۳٤

A kada dođe nevolja najveća,

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ۝۳٥

Dan kada se čovjek bude sjećao onoga što je radio

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ۝۳٦

i kada se Džehennem svakome ko vidi bude ukazao,

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ۝۳۷

onda će onome koji je obijestan bio

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ۝۳۸

i život na ovome svijetu više volio

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ۝۳۹

Džehennem prebivalište postati sigurno.

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ ۝٤۰

A onome koji je pred dostojanstvom Gospodara svoga strepio i dušu od prohtjeva uzdržao

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ۝٤١

Džennet će boravište biti sigurno.

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ۝٤٢

Pitaju te o Smaku svijeta: "Kada će se dogoditi?"

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ ۝٤۳

Ti ne znaš, pa kako da o njemu zboriš,

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ۝٤٤

o njemu samo Gospodar tvoj zna.

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا ۝٤٥

Tvoja opomena će koristiti samo onome koji ga se bude bojao,

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا ۝٤٦

a njima će se učiniti, onoga Dana kada ga dožive, da su samo jednu večer ili jedno jutro njezino ostali.