مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ ۝١

Örttüğü zaman geceye andolsun,

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ۝٢

Göründüğü zaman gündüze andolsun,

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ۝۳

Erkeği ve dişiyi yaratana andolsun ki,

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ ۝٤

Sizin işiniz çeşit çeşittir:

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ۝٥

Kim (hayır için) verir, korunursa,

وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ ۝٦

Ve en güzel(söz)ü doğrularsa,

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ ۝۷

Ona en kolay(yolda gitmey)i kolaylaştırırız.

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ ۝۸

Kim de cimrilik eder, kendini zengin (ve kendine yeterli) görürse,

وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ ۝۹

Ve en güzel(söz)ü de yalanlarsa,

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ ۝١۰

Ona da en güç(yolda gitmey)i kolaylaştırırız.

وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ۝١١

Çukura düştüğü zaman malı ona hiçbir fayda sağlamaz.

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ ۝١٢

Doğru yola iletmek bize aittir.

وَإِنَّ لَنَا لَلْءَاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ ۝١۳

Son da ilk de (ahiret de dünya da) bizimdir.

فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ ۝١٤

Ben sizi alev saçan bir ateşe karşı uyardım.

لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى ۝١٥

Ona ancak haydut olan girer.

ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ۝١٦

O ki, yalanlandı ve sırtını döndü.

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى ۝١۷

En çok korunan da ondan uzak tutulur.

ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ۝١۸

O ki malını hayra vererek arınır, yücelir.

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍۢ تُجْزَىٰٓ ۝١۹

Ve onun yanında, hiç kimsenin karşılık verilecek bir ni'meti yoktur (o, verdiğini kendisine yapılan bir iyiliğin karşılığı olarak değil),

إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ ۝٢۰

Yalnız yüce Rabbinin rızası için verir.

وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ ۝٢١

Yakında kendisi de (Allah'ın verceği ni'metle) razı olacaktır.