مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ۝١

Güneşe ve onun aydın sabahına andolsun,

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ۝٢

Onu izleyen aya andolsun,

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ۝۳

Güneşi ortaya çıkaran gündüze andolsun.

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ۝٤

Onu örten geceye andolsun.

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ۝٥

Göğe ve onu yapana andolsun.

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ۝٦

Yere ve onu yuvarlayıp döşeyene andolsun.

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ۝۷

Nefse ve onu biçimlendirene,

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ۝۸

Ona bozukluğunu ve korunmasını (isyanını ve ita'atini) ilham edene andolsun ki:

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ۝۹

(Allah'tan başkasına tapmayarak) Nefsini yücelten kazanmış,

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ۝١۰

(Yaratıklara taparak) Onu alçaltan da ziyana uğramıştır.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ۝١١

Semud (kavmi), azgınlığı yüzünden (Hakk'ı) yalanladı.

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ۝١٢

En haydutları ayaklandığı zaman,

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ۝١۳

Allah'ın elçisi onlara: "Allah'ın devesine ve onun su içme hakkına dokunmayın!" demişti.

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ۝١٤

Onu yalanladılar, deveyi kestiler. Rableri de, günahları yüzünden azabı başlarına geçirip, orayı dümdüz etti.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ۝١٥

(Rab) Bu işin sonundan korkmaz.