مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرْقًۭا ۝١

Pasha ata (engjëj) që marrin shpirtrat me rrëmbim (përmbytshëm)!

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشْطًۭا ۝٢

Dhe ata që marrin shpirtra me lehtësim!

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبْحًۭا ۝۳

Dhe ata që notojnë me shpejtësi!

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبْقًۭا ۝٤

Dhe nxitësit të cilët me shpejtësi në vendin e vet i çojnë!

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًۭا ۝٥

Dhe pasha ata që çdo çështje rregullojnë!

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ۝٦

Ditën që vrullshëm bëhet dridhja.

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ۝۷

Që pas saj pason tjetra.

قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ ۝۸

Atë ditë zemrat janë të tronditura.

أَبْصَٰرُهَا خَٰشِعَةٌۭ ۝۹

Shikimet e tyre janë të poshtruara (frikësuara).

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ ۝١۰

Ata (idhujtarët në dynja) thonë: “A thua do të bëhemi përsëri kështu si jemi?”

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًۭا نَّخِرَةًۭ ۝١١

A edhe pasi të jemi bërë eshtra të kalbur?”

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ ۝١٢

Ata thanë: “Atëherë, ai kthim do të jetë dëshpërues për ne!”

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ۝١۳

Po ajo (ringjallja) nuk do të jetë tjetër pos një thirrje (klithje).

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ۝١٤

Dhe ja, ata mbi sipërfaqen e tokës.

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ۝١٥

A të ka ardhur ty rrëfimi i Musait?

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى ۝١٦

Kur Zoti i tij e pat thirrur në luginën e bekuar Tuva (rrënzë kodrës Turi Sina).

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ۝١۷

Shko te faraoni se vërtet ai e ka tepruar.

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ۝١۸

Dhe thuaj: “E ke ndër mend të pastrohesh?”

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ۝١۹

Unë të udhëzoi te Zoti yt e ti t’ia keshë frikën Atij!

فَأَرَىٰهُ ٱلْءَايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ ۝٢۰

Dhe ai ia tregoi mrekullinë e madhe.

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ۝٢١

Po ai e përgënjeshtroi dhe e kundërshtoi.

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ۝٢٢

Pastaj u kthye prapa dhe iku me të shpejtë.

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ۝٢۳

I tuboi (të gjithë të vetët) dhe u mbajti fjalim.

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ ۝٢٤

E u tha: “Unë jam zoti juaj më i lartë!”

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْءَاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ ۝٢٥

Atëherë tmerrshëm e dënoi atë, për këtë të fundit dhe për atë të parën.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ ۝٢٦

Në këtë ndëshkim ka përvojë mësimi për atë që frikësohet.

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا ۝٢۷

A është më i rëndë rëndë krijimi juaj apo ai i qiellit? E Ai e ngriti atë!

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا ۝٢۸

Ngriti kuoën e tij dhe e përsosi atë.

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا ۝٢۹

Natën ia errësoi e ditën ia ndriçoi.

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ۝۳۰

E pastaj tokën e sheshoi.

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا ۝۳١

Dhe prej saj nxori ujin e saj dhe kullosat e saj.

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا ۝۳٢

Kurse kodrat ia përforcoi.

مَتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ۝۳۳

Si furnizim për ju dhe për kafshët tuaja.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ ۝۳٤

E kur të vijë vala e madhe (kijameti),

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ۝۳٥

Atë ditë njeriu përkujton se çka ka punuar.

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ۝۳٦

E Xhehennemi shfaqet sheshazi për atë që e sheh.

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ۝۳۷

E për sa u përket atij që ka tepruar.

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ۝۳۸

Dhe i dha përparësi jetës së kësaj bote,

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ۝۳۹

Xhehennemi do të jetë vendi i tij.

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ ۝٤۰

E kush iu frikësua paraqitjes para Zotit të vet dhe ndaloi veten prej epsheve,

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ۝٤١

Xhenneti është vendi i tij.

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ۝٤٢

Ty të pyesin për kijametin: “Kur do të ndodhë ai?!”

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ ۝٤۳

Po, në çfarë gjendje je ti t’ua përkutosh atë?

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ۝٤٤

Vetëm te Zoti yt është dijenia për të.

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا ۝٤٥

Ti je vetëm qortues i atij që ia ka frikën Atij.

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا ۝٤٦

Ditën kur ta përjetojnë atë, atyre (idhujtarëve) do t’u duket sikur nuk kan jetuar më tepër se një mbrëmje ose një mëngjes të saj.