مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ ۝١

سوگند به شب آنگاه كه فرو پوشد- روز يا زمين يا خورشيد را-.

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ۝٢

و به روز آنگاه كه روشن و پديدار شود.

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ۝۳

و به آن كه نر و ماده را آفريد.

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ ۝٤

كه هر آينه كوشش شما بسى پراكنده است- مختلف است نه يكسان-.

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ۝٥

پس هر كه بخشيد- مال خود را- و پرهيزگارى كرد

وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ ۝٦

و آن [وعده‌] نيكو- پاداش اخروى- را باور داشت و راست انگاشت

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ ۝۷

پس زودا كه او را براى راه آسان- خير يا راه راست و شريعت آسان يا بهشت يا همه اينها- آماده سازيم.

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ ۝۸

و اما هر كه بخل ورزيد- حق خدا را در مال ادا نكرد- و بى‌نيازى نمود- از دين حق و ثواب الهى-

وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ ۝۹

و آن [وعده‌] نيكو را انكار كرد و دروغ انگاشت

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ ۝١۰

پس زودا كه او را براى راه دشوار- شرّ كه گمراهى و كفر و آتش دوزخ است- آماده سازيم.

وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ۝١١

و چه سود دارد او را مالش آنگاه كه به هلاكت درافتد.

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ ۝١٢

هر آينه رهنمونى بر ماست.

وَإِنَّ لَنَا لَلْءَاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ ۝١۳

و هر آينه ما راست آن جهان و اين جهان.

فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ ۝١٤

پس شما را از آتشى كه زبانه مى‌كشد بيم مى‌دهم.

لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى ۝١٥

در آن درنيايد و بدان نسوزد مگر آن بدبخت‌تر

ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ۝١٦

آن كه تكذيب كرد و [از حق‌] برگشت.

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى ۝١۷

و زودا كه آن پرهيزگارتر، از آن

ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ۝١۸

آن كه مال خود را مى‌دهد تا پاك و پيراسته شود- از پليدى بخل و امساك-.

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍۢ تُجْزَىٰٓ ۝١۹

و هيچ كس را نزد او نعمتى نيست كه بايست پاداش داده شود- انفاق او به تلافى يا به پس‌دادن حقوق ديگران نيست-.

إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ ۝٢۰

جز آنكه براى جستن خشنودى پروردگار والاى خويش [انفاق مى‌كند].

وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ ۝٢١

و هر آينه خشنود خواهد شد- آنگاه كه به ثواب و پاداش خود برسد-.