مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلضُّحَىٰ ۝١

قسم به روز روشن

وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ ۝٢

و به شب، آن دم كه آرام گيرد

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ۝۳

كه پروردگارت نه تو را واگذاشته و نه دشمن داشته

وَلَلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ ۝٤

و مسلما آخرت براى تو از دنيا بهتر است

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ ۝٥

و زود باشد كه پروردگارت [آنقدر] عطايت كند كه راضى شوى

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًۭا فَـَٔاوَىٰ ۝٦

مگر نه يتيمت يافت و پناه داد

وَوَجَدَكَ ضَآلًّۭا فَهَدَىٰ ۝۷

و سرگشته‌ات يافت پس راه نمود

وَوَجَدَكَ عَآئِلًۭا فَأَغْنَىٰ ۝۸

و محتاجت يافت و بى‌نياز كرد

فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ۝۹

پس يتيم را خوار مدار و مران

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ ۝١۰

و با سائل خشونت مكن و مران

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ۝١١

و از موهبت پروردگارت [رسالت و معارف‌] سخن گوى