مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ ۝١

قسم به شب وقتى كه فراپوشد

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ۝٢

و به روز آنگاه كه تجلى كند

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ۝۳

و به آنكه نر و ماده را آفريد

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ ۝٤

كه سعى و تلاش شما بسى پراكنده است [و هر كس به راهى مى‌رود]

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ۝٥

اما آنكه انفاق كرد و پارسائى نمود

وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ ۝٦

و [وعده‌ى‌] نيكو را باور داشت

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ ۝۷

پس زودا كه راه آسانى پيش پاى او گذاريم

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ ۝۸

و اما آن كه بخل ورزيد و [از دين‌] بى‌نيازى نمود

وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ ۝۹

و آن [وعده‌ى‌] نيكو را انكار كرد

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ ۝١۰

پس زودا كه طريقه سختى پيش وى آريم

وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ۝١١

و آن‌گاه كه به هلاكت افتد، مالش به حال او سودى ندهد

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ ۝١٢

همانا هدايت بر عهده‌ى ماست

وَإِنَّ لَنَا لَلْءَاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ ۝١۳

و آخرت و دنيا هم متعلق به ماست

فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ ۝١٤

پس شما را به آتشى كه زبانه كشد بيم دادم

لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى ۝١٥

كه جز تيره بخت‌ترين مردم، بدان نسوزد

ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ۝١٦

همان كه تكذيب كرد و رخ برتافت

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى ۝١۷

زودا كه پرهيزكارترين مردم، از آن دور داشته شود

ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ۝١۸

همان كه مال خود را مى‌دهد تا پاك شود

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍۢ تُجْزَىٰٓ ۝١۹

و هيچ كس را نزد او حق نعمتى نيست تا او را پاداش دهد

إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ ۝٢۰

جز طلب رضاى پروردگار والايش

وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ ۝٢١

و به زودى خشنود گردد