مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ٱلْغَٰشِيَةِ ۝١

آیا خبر حادثه هولناکی که [همه انسان ها را از هر سو] فرا می گیرد، به تو رسیده است؟

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ خَٰشِعَةٌ ۝٢

در آن روز چهره هایی زبون و شرمسارند؛

عَامِلَةٌۭ نَّاصِبَةٌۭ ۝۳

[آنان که همواره در دنیا] کوشیده اند و خسته شده اند [و سرانجام سودی نیافته اند]

تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةًۭ ۝٤

در آتشی سوزان درآیند.

تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍۢ ۝٥

آنان را از چشمه ای بسیار داغ می نوشانند؛

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍۢ ۝٦

برای آنان طعامی جز خار خشک و زهرآگین وجود ندارد

لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍۢ ۝۷

که نه فربه می کند و نه از گرسنگی بی نیاز می نماید.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاعِمَةٌۭ ۝۸

در آن روز چهره هایی شاداب و باطراوت اند

لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌۭ ۝۹

از تلاش و کوشش خود خشنودند

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍۢ ۝١۰

در بهشتی برین اند

لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَٰغِيَةًۭ ۝١١

در آنجا سخن لغو وبیهوده نشنوند

فِيهَا عَيْنٌۭ جَارِيَةٌۭ ۝١٢

در آن چشمه ای روان است

فِيهَا سُرُرٌۭ مَّرْفُوعَةٌۭ ۝١۳

[و] در آنجا تخت هایی بلند و با ارزش قرار دارد

وَأَكْوَابٌۭ مَّوْضُوعَةٌۭ ۝١٤

و [در کنار چشمه هایش] قدح ها نهاده شده است

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌۭ ۝١٥

و [دیگر از نعمت هایش] بالش هایی پهلوی هم چیده [برای تکیه زدن بهشتی ها] ست

وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ ۝١٦

و فرش هایی زربافت و گسترده [که روی آن می نشینند.]

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ۝١۷

آیا با تأمل به شتر نمی نگرند که چگونه آفریده شده؟

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ ۝١۸

و به آسمان که چگونه بر افراشته شده؟

وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ۝١۹

و به کوه ها که چگونه در جای خود نصب شده؟

وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ۝٢۰

و به زمین که چگونه گسترده شده؟

فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌۭ ۝٢١

پس تذکر ده که تو فقط تذکر دهنده ای؛

لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ۝٢٢

تو بر آنان مسلط نیستی [که به قبول ایمان مجبورشان کنی،]

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ۝٢۳

ولی کسی که [به دنبال تذکر پی در پی] روی گردانید و کفر ورزید.

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ ۝٢٤

پس خدا او را به عذاب بزرگ تر عذاب خواهد کرد.

إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ ۝٢٥

قطعاً بازگشت آنان به سوی ماست.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم ۝٢٦

آن گاه بی تردید حسابشان بر عهده ماست.