مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ ۝١

قسم به شب تار هنگامی که (جهان را در پرده سیاه) بپوشاند.

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ۝٢

و قسم به روز هنگامی که روشن و فروزان گردد.

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ۝۳

و قسم به مخلوقات عالم که خدا همه را جفت نر و ماده بیافرید.

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ ۝٤

(قسم به این آیات الهی) که سعی و کوشش شما مردم بسیار مختلف است (برخی بر صلاح و برخی بر فساد می‌کوشید).

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ۝٥

اما هر کس عطا و احسان کرد و خدا ترس و پرهیزکار شد.

وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ ۝٦

و به نیکویی (یعنی به نعیم آخرت با هر خیر و سعادت که در قرآن بیان شده) تصدیق کرد.

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ ۝۷

ما هم البته کار او را (در دو عالم) سهل و آسان می‌گردانیم.

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ ۝۸

اما هر کس بخل ورزید و خود را (از لطف خدا) بی نیاز دانست.

وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ ۝۹

و نیکویی را تکذیب کرد.

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ ۝١۰

پس به زودی کار او را (در دو عالم) دشوار می‌کنیم.

وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ۝١١

و گاه عذاب و هلاکت داراییش وی را هیچ نجات نتواند داد.

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ ۝١٢

و البته بر ماست که (خلق را) هدایت کنیم.

وَإِنَّ لَنَا لَلْءَاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ ۝١۳

و ملک دنیا و آخرت از ماست (به هر که بخواهیم و صلاح دانیم می‌بخشیم).

فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ ۝١٤

من شما را از آتش شعله‌ور دوزخ ترسانیدم و آگاه ساختم.

لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى ۝١٥

که هیچ کس در آن آتش در نیفتد مگر شقی‌ترین خلق.

ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ۝١٦

همان کس که (آیات و رسل حق را) تکذیب کرد و روی از آن بگردانید.

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى ۝١۷

و اهل تقوا را از آن آتش دور سازند.

ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ۝١۸

آن کس که مال خود را (به فقیران اسلام) به وجه زکات بدهد.

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍۢ تُجْزَىٰٓ ۝١۹

و حال آنکه هیچ کس بر وی حق نعمت ندارد تا به پاداش آن بدهد.

إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ ۝٢۰

(او احسان نکند) جز در طلب رضای خدای خود که برتر و بالاترین موجودات است.

وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ ۝٢١

و البته (در بهشت آخرت به آن نعمتهای ابدی) خشنود خواهد گردید.