مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى ۝١

(ای رسول ما) نام خدای خود را که برتر و بالاتر (از همه موجودات) است به پاکی یاد کن.

ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ ۝٢

آن خدایی که (عالم را) خلق کرد و (همه را) به حد کمال خود رسانید.

وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ ۝۳

آن خدایی که (هر چیز را) قدر و اندازه‌ای داد و (به راه کمالش) هدایت نمود.

وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ ۝٤

آن خدایی که گیاه را سبز و خرم از زمین برویانید.

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ ۝٥

و آن گاه خشک و سیاهش گردانید.

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ۝٦

ما تو را قرائت آیات قرآن چندان آموزیم که هیچ فراموش نکنی.

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ ۝۷

مگر آنچه خدا خواهد (که از یادت برد) که او به امور آشکار و پنهان عالم آگاه است.

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ ۝۸

و ما تو را بر طریقه (شریعت سهل و) آسان موفق می‌داریم.

فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ ۝۹

پس (به آیات الهی خلق را) متذکر ساز اگر سودمند افتد.

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ ۝١۰

البته هر که خدا ترس باشد (به این تذکر) پند می‌گیرد.

وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى ۝١١

و آن که شقی‌ترین مردم است از آن دوری گزیند.

ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ ۝١٢

همان کس که عاقبت به آتش بسیار سخت دوزخ در افتد.

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ ۝١۳

و در آن دوزخ نه بمیرد (تا راحت شود) و نه زنده ماند (و برخوردار از زندگانی باشد).

قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ۝١٤

حقّا فلاح و رستگاری یافت آن کسی که تزکیه نفس کرد.

وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ۝١٥

و به ذکر نام خدا به نماز و طاعت پرداخت.

بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ۝١٦

(اما شما مردم از جهل و غفلت از پی این سعادت نروید) بلکه زندگانی دنیا را بگزینید و عزیز دارید.

وَٱلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ ۝١۷

در صورتی که منزل آخرت بسی بهتر و پاینده‌تر (از دنیای چند روزه) است.

إِنَّ هَٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ ۝١۸

این گفتار به حقیقت در کتب پیشین ذکر شده.

صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ۝١۹

بخصوص در صحف ابراهیم و تورات موسی (مفصل بیان گردیده است).