مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ۝١

قسم به آسمان و طارق آن.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ۝٢

و چگونه توانی طارق آسمان را بدانی؟

ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ ۝۳

طارق همان کوکب درخشان است که نورش نفوذ کند.

إِن كُلُّ نَفْسٍۢ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌۭ ۝٤

(قسم به اینان) که هیچ شخصی نیست جز آنکه او را البته (از طرف خدا) مراقب و نگهبانی هست.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ ۝٥

پس انسان مغرور باید بنگرد که از چه آفریده شده است؟

خُلِقَ مِن مَّآءٍۢ دَافِقٍۢ ۝٦

از آب نطفه جهنده‌ای خلقت گردیده.

يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ۝۷

که از میان صلب (پدر) و سینه (مادر) بیرون آید.

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌۭ ۝۸

(خدایی که او را از این نا چیز بی جان آفرید و جان بخشید) او البته بر زنده کردنش دوباره (پس از مرگ) قادر است.

يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ ۝۹

روزی که اسرار باطن شخص آشکار شود.

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍۢ وَلَا نَاصِرٍۢ ۝١۰

و آن روز قوّتی در خویش و یاوری بر نجات خود نیابد.

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ ۝١١

قسم به آسمان فرو ریزنده باران.

وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ ۝١٢

و قسم به زمین گیاه روینده (برای خلقان).

إِنَّهُۥ لَقَوْلٌۭ فَصْلٌۭ ۝١۳

که قرآن به حقیقت کلام جدا کننده (حق از باطل) است.

وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ ۝١٤

و هرگز سخن هزل بیهوده نیست.

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًۭا ۝١٥

دشمنان اسلام هر چه بتوانند کید و مکر (بر محو اسلام) می‌کنند.

وَأَكِيدُ كَيْدًۭا ۝١٦

و من هم در مقابل مکرشان مکر خواهم کرد.

فَمَهِّلِ ٱلْكَٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا ۝١۷

پس اندکی کافران را مهلت ده و آنها را فرو گذار (تا وقت کیفرشان فرا رسد).