مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱلرَّحْمَٰنُ ۝١

خدای بخشنده،

عَلَّمَ ٱلْقُرْءَانَ ۝٢

(به رسولش) قرآن آموخت.

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ ۝۳

انسان را خلق کرد.

عَلَّمَهُ ٱلْبَيَانَ ۝٤

به او تعلیم نطق و بیان فرمود.

ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ بِحُسْبَانٍۢ ۝٥

خورشید و ماه به حساب معیّن به گردشند.

وَٱلنَّجْمُ وَٱلشَّجَرُ يَسْجُدَانِ ۝٦

و گیاهان و درختان هم به سجده او سر به خاک اطاعت نهاده‌اند.

وَٱلسَّمَآءَ رَفَعَهَا وَوَضَعَ ٱلْمِيزَانَ ۝۷

و آسمان را او کاخی رفیع گردانید و میزان (عدل و نظم) را در عالم وضع فرمود.

أَلَّا تَطْغَوْا۟ فِى ٱلْمِيزَانِ ۝۸

(و حکم کرد) که هرگز در میزان (عدل و احکام شرع من) تعدّی و نافرمانی مکنید.

وَأَقِيمُوا۟ ٱلْوَزْنَ بِٱلْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا۟ ٱلْمِيزَانَ ۝۹

و هر چیز را به ترازوی عدل و انصاف بسنجید و هیچ در میزان کم فروشی و نادرستی مکنید.

وَٱلْأَرْضَ وَضَعَهَا لِلْأَنَامِ ۝١۰

و زمین را (با هزاران نعمت) برای (زندگانی) خلق مقرّر فرمود.

فِيهَا فَٰكِهَةٌۭ وَٱلنَّخْلُ ذَاتُ ٱلْأَكْمَامِ ۝١١

که در آن میوه‌های گوناگون و نخل خرمای با پوشش برگ و شکوفه و غلاف است.

وَٱلْحَبُّ ذُو ٱلْعَصْفِ وَٱلرَّيْحَانُ ۝١٢

و هم حبوبات متنوع که دارای برگ و گل است و نیز ریاحین است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝١۳

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِن صَلْصَٰلٍۢ كَٱلْفَخَّارِ ۝١٤

انسان را خدا از خشک گلی مانند گل کوزه گران (بدین حسن و زیبایی) آفرید.

وَخَلَقَ ٱلْجَآنَّ مِن مَّارِجٍۢ مِّن نَّارٍۢ ۝١٥

و جنّیان را از رخشنده شعله آتش خلق کرد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝١٦

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

رَبُّ ٱلْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ ٱلْمَغْرِبَيْنِ ۝١۷

آن خدایی که آفریننده دو مشرق و دو مغرب است (یکی مشرق و مغرب تابستان مطلع سرطان، و یکی زمستان مطلع جدی).

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝١۸

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

مَرَجَ ٱلْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ ۝١۹

اوست که دو دریا (ی آب شور و گوارا) را به هم در آمیخت تا به هم برخورد کنند.

بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌۭ لَّا يَبْغِيَانِ ۝٢۰

و میان آن دو دریا برزخ و فاصله‌ای است که تجاوز به حدود یکدیگر نمی‌کنند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٢١

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

يَخْرُجُ مِنْهُمَا ٱللُّؤْلُؤُ وَٱلْمَرْجَانُ ۝٢٢

از آن دو دریا لؤلؤ و مرجان گرانبها بیرون آید.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٢۳

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

وَلَهُ ٱلْجَوَارِ ٱلْمُنشَـَٔاتُ فِى ٱلْبَحْرِ كَٱلْأَعْلَٰمِ ۝٢٤

و او راست کشتیهای بزرگ بادبان برافراشته مانند کوه که به دریا در گردشند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٢٥

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍۢ ۝٢٦

هر که روی زمین است دستخوش مرگ و فناست.

وَيَبْقَىٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ۝٢۷

و زنده ابدی ذات خدای با جلال و عظمت توست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٢۸

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

يَسْـَٔلُهُۥ مَن فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۚ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِى شَأْنٍۢ ۝٢۹

هر که در آسمانها و زمین است همه از او (حوائج خود را) می‌طلبند و او هر روز به شأن و کاری (در تکمیل و افاضه به خلق) پردازد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳۰

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ ٱلثَّقَلَانِ ۝۳١

ای گروه انس و جنّ به زودی به حساب کار شما هم خواهیم پرداخت.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳٢

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

يَٰمَعْشَرَ ٱلْجِنِّ وَٱلْإِنسِ إِنِ ٱسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا۟ مِنْ أَقْطَارِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ فَٱنفُذُوا۟ ۚ لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَٰنٍۢ ۝۳۳

ای گروه جنّ و انس، اگر می‌توانید از اطراف آسمانها و زمین (و از قبضه قدرت الهی) بیرون شوید، بیرون شوید (ولی این خیال محالی است زیرا) هرگز خارج از ملک و سلطنت خدا نتوانید شد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳٤

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌۭ مِّن نَّارٍۢ وَنُحَاسٌۭ فَلَا تَنتَصِرَانِ ۝۳٥

(اگر به کفر و طغیان گرایید) بر شما شراره‌های آتش و مس گداخته فروریخته شود و هیچ نصرت و نجاتی نیابید.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳٦

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

فَإِذَا ٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ وَرْدَةًۭ كَٱلدِّهَانِ ۝۳۷

پس آن‌گاه که آسمان شکافته شود تا چون گل سرخ گون و چون روغن مذاب و روان گردد (آن روز سخت هولناک از گنه پشیمان شوید).

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۳۸

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُسْـَٔلُ عَن ذَنۢبِهِۦٓ إِنسٌۭ وَلَا جَآنٌّۭ ۝۳۹

پس در آن روز هیچ از گناه انس و جنّ باز نپرسند (چون خدا و فرشتگان از گناهان خلق آگاهند).

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤۰

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

يُعْرَفُ ٱلْمُجْرِمُونَ بِسِيمَٰهُمْ فَيُؤْخَذُ بِٱلنَّوَٰصِى وَٱلْأَقْدَامِ ۝٤١

(آن روز) بدکاران به سیمایشان شناخته شوند، پس موی پیشانی آنها را با پاهایشان بگیرند (و در آتش دوزخ افکنند).

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤٢

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِى يُكَذِّبُ بِهَا ٱلْمُجْرِمُونَ ۝٤۳

این همان دوزخی است که بدکاران تکذیب می‌کردند.

يَطُوفُونَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ حَمِيمٍ ءَانٍۢ ۝٤٤

اینک میان آن جهنّم و در حمیم سوزان آن می‌گردند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤٥

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ جَنَّتَانِ ۝٤٦

و هر که از مقام (قهر و کبریایی) خدایش بترسد او را دو باغ بهشت خواهد بود.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤۷

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

ذَوَاتَآ أَفْنَانٍۢ ۝٤۸

در آن دو بهشت انواع گوناگون میوه‌ها و نعمتهاست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٤۹

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ ۝٥۰

در آن دو بهشت دو چشمه آب (تسنیم و سلسبیل) روان است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥١

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِمَا مِن كُلِّ فَٰكِهَةٍۢ زَوْجَانِ ۝٥٢

در آن دو بهشت از هر میوه‌ای دو نوع است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥۳

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ فُرُشٍۭ بَطَآئِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍۢ ۚ وَجَنَى ٱلْجَنَّتَيْنِ دَانٍۢ ۝٥٤

در حالتی که بهشتیان بر بسترهایی که آستر آنها از حریر و استبرق است (در کمال عزّت) تکیه زده‌اند و میوه درختانش در همان تکیه گاه در دسترس آنهاست.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥٥

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِنَّ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ۝٥٦

در آن بهشتها زنان زیبای با حیائی است (که به چشم پر ناز جز به شوهر خود ننگرند) و دست هیچ کس از جن و انس پیش از آنها بدان زنان نرسیده است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥۷

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

كَأَنَّهُنَّ ٱلْيَاقُوتُ وَٱلْمَرْجَانُ ۝٥۸

آن زنان حور العین (در صفا و لطافت) گویی یاقوت و مرجانند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٥۹

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

هَلْ جَزَآءُ ٱلْإِحْسَٰنِ إِلَّا ٱلْإِحْسَٰنُ ۝٦۰

آیا پاداش نکویی و احسان جز نکویی و احسان است؟

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦١

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

وَمِن دُونِهِمَا جَنَّتَانِ ۝٦٢

و ورای آن دو بهشت دو بهشت دیگر است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦۳

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

مُدْهَآمَّتَانِ ۝٦٤

که درختان آن دو بهشت در منتهای سبزی و خرّمی است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦٥

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ ۝٦٦

در آن دو بهشت دیگر هم دو چشمه آب گوارا می‌جوشد.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦۷

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِمَا فَٰكِهَةٌۭ وَنَخْلٌۭ وَرُمَّانٌۭ ۝٦۸

در آن دو بهشت نیز هرگونه میوه خوش و خرما و انار بسیار است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝٦۹

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

فِيهِنَّ خَيْرَٰتٌ حِسَانٌۭ ۝۷۰

در آن بهشتها نیکو زنان با حسن و جمال بسیارند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۷١

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

حُورٌۭ مَّقْصُورَٰتٌۭ فِى ٱلْخِيَامِ ۝۷٢

حورانی در سراپرده‌های خود (مستور از چشم بیگانگان).

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۷۳

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌۭ قَبْلَهُمْ وَلَا جَآنٌّۭ ۝۷٤

که پیش از شوهران دست هیچ کس از جن و انس بدان زنان نرسیده است.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۷٥

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ رَفْرَفٍ خُضْرٍۢ وَعَبْقَرِىٍّ حِسَانٍۢ ۝۷٦

در حالتی که بهشتیان (با حور العین) بر رفرف سبز (وجد و عزّت) و بساط زیبا (ی فخر و دولت) تکیه زده‌اند.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۝۷۷

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

تَبَٰرَكَ ٱسْمُ رَبِّكَ ذِى ٱلْجَلَٰلِ وَٱلْإِكْرَامِ ۝۷۸

بزرگوار و مبارک نام پروردگار توست که خداوند جلال و عزّت و احسان و کرامت است.