مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنشَقَّتْ ۝١

آنگاه كه آسمان زهم بشكافد،

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ۝٢

و پروردگارش را فرمان برد و [چنين‌] سزد.

وَإِذَا ٱلْأَرْضُ مُدَّتْ ۝۳

و آنگاه كه زمين كشيده شود،

وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ۝٤

و آنچه را كه در آن است بيرون افكند و تهى شود،

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ۝٥

و پروردگارش را فرمان برد و [چنين‌] سزد.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًۭا فَمُلَٰقِيهِ ۝٦

اى انسان، حقاً كه تو به سوى پروردگار خود بسختى در تلاشى، و او را ملاقات خواهى كرد.

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ۝۷

اما كسى كه كارنامه‌اش به دست راستش داده شود،

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًۭا يَسِيرًۭا ۝۸

بزودى‌اش حسابى بس آسان كنند،

وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًۭا ۝۹

و شادمان به سوى كسانش باز گردد.

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهْرِهِۦ ۝١۰

و اما كسى كه كارنامه‌اش از پشت سرش به او داده شود،

فَسَوْفَ يَدْعُوا۟ ثُبُورًۭا ۝١١

زودا كه هلاك [خويش‌] خواهد،

وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا ۝١٢

و در آتش افروخته درآيد.

إِنَّهُۥ كَانَ فِىٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا ۝١۳

او در [ميان‌] خانواده خود شادمان بود.

إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ۝١٤

او مى‌پنداشت كه هرگز برنخواهد گشت.

بَلَىٰٓ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرًۭا ۝١٥

آرى، در حقيقت، پروردگارش به او بينا بود.

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلشَّفَقِ ۝١٦

نه، نه، سوگند به شفق،

وَٱلَّيْلِ وَمَا وَسَقَ ۝١۷

سوگند به شب و آنچه [شب‌] فروپوشاند،

وَٱلْقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ۝١۸

سوگند به ماه چون [بَدر] تمام شود،

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍۢ ۝١۹

كه قطعاً از حالى به حالى برخواهيد نشست.

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ۝٢۰

پس چرا آنان باور نمى‌دارند؟

وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ ٱلْقُرْءَانُ لَا يَسْجُدُونَ ۩ ۝٢١

و چون بر آنان قرآن تلاوت مى‌شود چهره بر خاك نمى‌سايند؟

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُكَذِّبُونَ ۝٢٢

[نه!] بلكه آنان كه كفر ورزيده‌اند، تكذيب مى‌كنند.

وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ ۝٢۳

و خدا به آنچه در سينه دارند داناتر است.

فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ۝٢٤

پس آنان را از عذابى دردناك خبر ده،

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۭ ۝٢٥

مگر كسانى كه گرويده و كارهاى شايسته كرده‌اند، كه آنان را پاداشى بى‌منّت خواهد بود.