مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى ۝١

نام پروردگار بزرگ خويش را به پاكى ياد كن:

ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ ۝٢

آن كه آفريد و درست‌اندام آفريد.

وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ ۝۳

و آن كه اندازه معين كرد. سپس راه نمود.

وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ ۝٤

و آن كه چراگاه‌ها را رويانيد،

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ ۝٥

سپس خشك و سياه گردانيد.

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ۝٦

زودا كه براى تو بخوانيم، مباد كه فراموش كنى.

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ ۝۷

مگر آنچه خدا بخواهد. اوست كه آشكارا و نهان را مى‌داند.

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ ۝۸

و تو را به كيش آسان توفيق دهيم.

فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ ۝۹

اگر پند دادنت سود كند، پند ده.

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ ۝١۰

آن كه مى‌ترسد، پند مى‌پذيرد.

وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى ۝١١

و بدبخت از آن دورى مى‌گزيند:

ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ ۝١٢

آن كه به آتش بزرگ جهنم درافتد،

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ ۝١۳

و در آنجا نه بميرد و نه زنده باشد.

قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ۝١٤

هر آينه پاكان رستگار شدند؛

وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ۝١٥

آنان كه نام پروردگار خود را بر زبان آوردند و نماز گزاردند.

بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ۝١٦

آرى، شما زندگى اين جهان را بر مى‌گزينيد،

وَٱلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ ۝١۷

حال آنكه آخرت بهتر و پاينده‌تر است.

إِنَّ هَٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ ۝١۸

اين سخن در صحيفه‌هاى نخستين است:

صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ۝١۹

صحيفه‌هاى ابراهيم و موسى.