مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى ۝١

تسبیح گوی نام پروردگار خویش را آن برتر

ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ ۝٢

آنکه آفرید پس راست کرد

وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ ۝۳

و آنکه تقدیر کرد پس هدایت کرد

وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ ۝٤

و آنکو برون آورد چراگاه را

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ ۝٥

پس گردانیدش خشک سیاه‌

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ۝٦

زود است بخوانیم بر تو (خوانا گردانیمت) تا فرامواش نکنی‌

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ ۝۷

مگر آنچه خواهد خدا که او می‌داند آشکار را و آنچه نهان شود

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ ۝۸

و روان گردانیمت بسوی آسانی‌

فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ ۝۹

پس یادآوری کن اگر سود دهد یادآوردن‌

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ ۝١۰

زود است یادآورد آنکه می‌ترسد

وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى ۝١١

و دوری گزیندش بدبخت‌تری‌

ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ ۝١٢

که می‌چشد آتش بزرگتر را

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ ۝١۳

پس نمیرد در آن و نه زنده شود

قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ۝١٤

همانا رستگار شد آنکه پاکی جست‌

وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ۝١٥

و یاد کرد نام پروردگارش را پس نماز گزارد

بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ۝١٦

بلکه برمی‌گزینید زندگانی دنیا را

وَٱلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ ۝١۷

و آخرت بهتر است و پایدارتر

إِنَّ هَٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ ۝١۸

همانا این است در نامه‌های نخستین‌

صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ۝١۹

نامه‌های ابراهیم و موسی‌