مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ۝١

سوگند به آسمان و به شب درآینده‌

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ۝٢

و چه دانستت چیست شب درآینده‌

ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ ۝۳

آن ستاره تابنده‌

إِن كُلُّ نَفْسٍۢ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌۭ ۝٤

نیست کسی جز بر او است نگهبانی‌

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ ۝٥

پس بنگرد انسان از چه شد آفریده‌

خُلِقَ مِن مَّآءٍۢ دَافِقٍۢ ۝٦

آفریده شد از آبی جهنده‌

يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ۝۷

که برون آید از میان کمر و استخوانهای سینه‌

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌۭ ۝۸

همانا او است بر بازگردانیدنش توانا

يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ ۝۹

روزی که فاش شوند رازهای درون‌

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍۢ وَلَا نَاصِرٍۢ ۝١۰

پس نیستش نیروئی و نه یاوری‌

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ ۝١١

سوگند به آسمان دارای برگشت یا باران‌

وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ ۝١٢

و به زمین دارای شکاف‌

إِنَّهُۥ لَقَوْلٌۭ فَصْلٌۭ ۝١۳

که آن است همانا گفتاری جداسازنده‌

وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ ۝١٤

و نیست آن یاوه (شوخی)

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًۭا ۝١٥

همانا ایشان نیرنگ آرند نیرنگی‌

وَأَكِيدُ كَيْدًۭا ۝١٦

و نیرنگ آرم نیرنگی‌

فَمَهِّلِ ٱلْكَٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا ۝١۷

پس مهلت ده کافران را مهلتشان ده اندکی‌