مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ ۝١

وای بر کم‌فروشان‌

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ۝٢

آنان که هر گاه پیمایند بر مردم تمام بردارند

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ۝۳

و هر گاه پیمایندشان یا سنجندشان کم دهند

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ۝٤

آیا نپندارند که ایشان برانگیختگانند

لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ ۝٥

برای روزی بزرگ‌

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝٦

روزی که بپای خیزند مردم برای پروردگار جهانیان‌

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ ۝۷

نه چنین است همانا نامه گنهکاران است در سِجّین‌

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ ۝۸

و چه دانستت چیست سِجّین‌

كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ۝۹

نامه‌ای است نوشته‌

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝١۰

وای در آن روز بر تکذیب‌کنندگان‌

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ۝١١

آنان که تکذیب کنند به روز دین‌

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ۝١٢

و تکذیب نکند بدان جز هر تجاوزگری گنهکار

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١۳

که هر گاه خوانده شود بر او آیتهای ما گوید این است افسانه‌های پیشینیان‌

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ۝١٤

نه چنین است بلکه چیره گشت بر دلهای آنها بودند فراهم می‌کردند

كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ ۝١٥

نه چنین است همانا ایشانند از پروردگارشان آن روز راندگان‌

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ ۝١٦

سپس ایشانند همانا چشندگان دوزخ‌

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ۝١۷

پس گفته شود این است آنچه بودید بدان تکذیب می‌کردید

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ ۝١۸

نه چنین است همانا نامه نیکان است در علّیّین‌

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ۝١۹

و چه دانستت چیست علّیّون‌

كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ۝٢۰

نامه نوشته‌

يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ ۝٢١

که گواهیش دهند نزدیکان‌

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ۝٢٢

همانا نیکانند در نعمتها

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ۝٢۳

بر بالشها (یا تختها) نگران‌

تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ ۝٢٤

بشناسی در چهره‌شان خرمی نعمتها

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ ۝٢٥

نوشاینده شوند از جامی مُهرزده‌

خِتَٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَٰفِسُونَ ۝٢٦

مُهر آن است مشک و بدین پس باید بگروند گروندگان‌

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ ۝٢۷

و آمیزش آن است از تَسنیم‌

عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ ۝٢۸

چشمه‌ای که نوشند از آن نزدیکان‌

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ ۝٢۹

همانا آنان که گنهکاراند بودند بر آنان که ایمان آوردند خنده‌زنان‌

وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ۝۳۰

و هر گاه می‌گذشتند بر آنان به چشم طعن و استهزاء بنگرند

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ ۝۳١

و هر گاه بازمی‌گشتند بسوی خاندان خویش بازمی‌گشتند لبخندزنان‌

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ۝۳٢

و هر گاه می‌دیدندشان می‌گفتند همانا اینانند گمراهان‌

وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَٰفِظِينَ ۝۳۳

و فرستاده نبودند بر ایشان نگهبانان‌

فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ۝۳٤

پس امروز آنان که ایمان آوردند به کافرانند خنده‌زنان‌

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ۝۳٥

بر بالشهایند نگران‌

هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ۝۳٦

آیا پاداش داده شدند کفّار آنچه را بودند می‌کردند