مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْعَٰدِيَٰتِ ضَبْحًۭا ۝١

سوگند به دوندگان به ستوه‌آمدن‌

فَٱلْمُورِيَٰتِ قَدْحًۭا ۝٢

پس آتش افروزندگان به نواختن سمها بر زمین‌

فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًۭا ۝۳

پس تاخت آرندگان به بامداد

فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًۭا ۝٤

پس برانگیزند بدان گردی‌

فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا ۝٥

پس درآیند بدان در میان گروهی‌

إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌۭ ۝٦

همانا انسان است به پروردگار خویش ناسپاس‌

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌۭ ۝۷

و همانا او است بر این گواه‌

وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ ۝۸

و همانا او است در دوستی خواسته (یا اسبان) سرسخت‌

۞ أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ ۝۹

پس آیا نداند گاهی که انگیخته شود آنچه در گورها است‌

وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ ۝١۰

و فراهم شود آنچه در سینه‌ها است‌

إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّخَبِيرٌۢ ۝١١

که پروردگار ایشان است بدیشان آگاه‌