مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ طسٓمٓ ۝١

Ta. Sin. Mim.

تِلْكَ ءَايَٰتُ ٱلْكِتَٰبِ ٱلْمُبِينِ ۝٢

To su znaci Kitaba jasnog.

لَعَلَّكَ بَٰخِعٌۭ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ ۝۳

Možda bi ti bio uništitelj duše svoje, što (oni) nisu vjernici.

إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةًۭ فَظَلَّتْ أَعْنَٰقُهُمْ لَهَا خَٰضِعِينَ ۝٤

Kad bismo htjeli, spustili bismo na njih s neba znak, pa bi mu povili vratove svoje ponizno.

وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍۢ مِّنَ ٱلرَّحْمَٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهُ مُعْرِضِينَ ۝٥

I nije im došla nijedna nova opomena od Milostivog, a da nisu bili od nje odvraćeni.

فَقَدْ كَذَّبُوا۟ فَسَيَأْتِيهِمْ أَنۢبَٰٓؤُا۟ مَا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ۝٦

Pa doista su poricali, pa doći će im vijesti o onom čemu su se izrugivali.

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَى ٱلْأَرْضِ كَمْ أَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍۢ كَرِيمٍ ۝۷

Zar ne vide zemlju, koliko smo dali da iz nje iznikne od svake vrste plemenite?

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝۸

Uistinu, u tome je znak. A nisu većina njih vjernici.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝۹

I uistinu! Gospodar tvoj! On je Moćni, Milosrdni.

وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئْتِ ٱلْقَوْمَ ٱلظَّٰلِمِينَ ۝١۰

A kad Gospodar tvoj pozva Musaa: "Idi narodu zalima,

قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۚ أَلَا يَتَّقُونَ ۝١١

Narodu faraonovom. Zar se neće pobojati?"

قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ ۝١٢

Reče: "Gospodaru moj! Uistinu, ja se bojim da će me poreći,

وَيَضِيقُ صَدْرِى وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِى فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَٰرُونَ ۝١۳

I stežu se grudi moje, i ne oslobađa se jezik moj, zato pošalji Haruna;

وَلَهُمْ عَلَىَّ ذَنۢبٌۭ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ ۝١٤

I imaju oni protiv mene zločin, pa se bojim da će me ubiti."

قَالَ كَلَّا ۖ فَٱذْهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآ ۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ ۝١٥

Reče: "Nikako! Pa idite obojica sa znacima Našim. Uistinu, Mi ćemo biti uz vas slušajući.

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١٦

Pa dođite faraonu, te recite: 'Uistinu, mi smo poslanici Gospodara svjetova,

أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ۝١۷

Pošalji s nama sinove Israilove!"

قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًۭا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ ۝١۸

(Faraon) reče: "Zar te nismo među nama odgojili (kao) dijete? I boravio si među nama (mnoge) godine života svog,

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ ٱلَّتِى فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلْكَٰفِرِينَ ۝١۹

I učinio si djelo svoje koje si učinio. A ti si od nezahvalnika."

قَالَ فَعَلْتُهَآ إِذًۭا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ۝٢۰

Reče: "Počinio sam ga tad kad sam ja bio od zalutalih.

فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِى رَبِّى حُكْمًۭا وَجَعَلَنِى مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝٢١

Tad sam pobjegao od vas pošto sam vas se uplašio, pa me je obdario Gospodar moj sudom, i učinio me (jednim) od izaslanika,

وَتِلْكَ نِعْمَةٌۭ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ۝٢٢

A to je blagodat kojom mi prigovaraš - da si porobio sinove Israilove."

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝٢۳

Faraon reče: "A šta je Gospodar svjetova?"

قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ۝٢٤

(Musa) reče: "Gospodar nebesa i Zemlje i onog između njih, ako ste uvjereni."

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُۥٓ أَلَا تَسْتَمِعُونَ ۝٢٥

(Faraon) reče onima oko sebe: "Zar ne čujete?"

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ۝٢٦

(Musa) reče: "Gospodar vaš i Gospodar očeva vaših ranijih."

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِىٓ أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌۭ ۝٢۷

(Faraon) reče: "Uistinu, poslanik vaš koji vam je poslan, je luđak!"

قَالَ رَبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ ۝٢۸

(Musa) reče: "Gospodar istoka i zapada i onog što je između njih, ako shvatate."

قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذْتَ إِلَٰهًا غَيْرِى لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ ٱلْمَسْجُونِينَ ۝٢۹

(Faraon) reče: "Ako uzmeš drugog boga sem mene, sigurno ću te učiniti (jednim) od zatvorenika."

قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَىْءٍۢ مُّبِينٍۢ ۝۳۰

(Musa) reče: "Zar kad ti donesem stvar očitu?"

قَالَ فَأْتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ۝۳١

(Faraon) reče: "Pa daj je, ako si od istinitih!"

فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌۭ مُّبِينٌۭ ۝۳٢

Tad (Musa) baci štap svoj, pa gle: on zmija očita,

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ ۝۳۳

I izvuče ruku svoju, tad gle: ona bijela za gledatelje.

قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٌۭ ۝۳٤

(Faraon) reče uglednicima oko sebe: "Uistinu, ovo je čarobnjak znalac,

يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِۦ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ۝۳٥

Želi da vas izvede iz zemlje vaše sihrom svojim; pa šta naređujete?"

قَالُوٓا۟ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَٱبْعَثْ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ ۝۳٦

Rekoše: "Ostavi njega i brata njegovog, a pošalji u gradove sakupljače,

يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍۢ ۝۳۷

Dovešće ti svakog čarobnjaka znalca."

فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ۝۳۸

Pa su sakupljeni čarobnjaci za određeno vrijeme dana poznatog,

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ ۝۳۹

I bi rečeno ljudima: "Jeste li vi sakupljeni,

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَ ۝٤۰

Da bismo mi slijedili čarobnjake, ako oni budu pobjednici?"

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُوا۟ لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ ٱلْغَٰلِبِينَ ۝٤١

Pa pošto čarobnjaci dođoše, rekoše faraonu: "Hoćemo li mi uistinu imati nagradu, ako mi budemo pobjednici?"

قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًۭا لَّمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ۝٤٢

Reče: "Da, i uistinu ćete tad biti od približenih."

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُوا۟ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ ۝٤۳

Musa im reče: "Bacite ono čega ste vi bacači!"

فَأَلْقَوْا۟ حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا۟ بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ ٱلْغَٰلِبُونَ ۝٤٤

Tad baciše konope svoje i štapove svoje i rekoše: "Tako nam moći faraonove, uistinu mi, mi smo pobjednici."

فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ ۝٤٥

Tad Musa baci štap svoj, pa gle: on proguta ono šta su lažirali.

فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ ۝٤٦

Tad se čarobnjaci baciše na sedždu.

قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝٤۷

Rekoše: "Vjerujemo u Gospodara svjetova,

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ۝٤۸

Gospodara Musaovog i Harunovog."

قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَٰفٍۢ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ۝٤۹

Reče: "Povjerovaste mu prije no što sam vam dopustio. Uistinu, on je vaš velikan koji vas je poučio sihru! Pa sigurno ćete saznati. Sigurno ću odsijeći ruke vaše i noge vaše unakrst, i sigurno ću vas sve raspeti."

قَالُوا۟ لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ ۝٥۰

Rekoše: "Nije šteta! Uistinu, mi smo Gospodaru našem povratnici.

إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝٥١

Uistinu! Mi žudimo da nam Gospodar naš oprosti greške naše jer smo prvi vjernici."

۞ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِىٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ۝٥٢

I objavismo Musau: "Kreni s robovima Mojim noću, uistinu, vi ćete biti slijeđeni."

فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ ۝٥۳

Tad posla faraon u gradove sakupljače:

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌۭ قَلِيلُونَ ۝٥٤

"Uistinu, ovi su grupa mala,

وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَآئِظُونَ ۝٥٥

I uistinu, oni su nas rasrdili,

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ ۝٥٦

I uistinu, mi smo svi oprezni."

فَأَخْرَجْنَٰهُم مِّن جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ۝٥۷

Pa ih izvedosmo iz vrtova i izvora,

وَكُنُوزٍۢ وَمَقَامٍۢ كَرِيمٍۢ ۝٥۸

I riznica i mjesta plemenitog.

كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَٰهَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ۝٥۹

Tako; i dali smo ih u naslijeđe sinovima Israilovim.

فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ ۝٦۰

Pa su ih slijedili kad se Sunce rađalo,

فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ ۝٦١

Pa pošto se vidješe dvije skupine, drugovi Musaovi rekoše: "Uistinu, mi smo sustignuti."

قَالَ كَلَّآ ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ ۝٦٢

Reče: "Nikako! Uistinu, sa mnom je Gospodar moj, uputiće me."

فَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْبَحْرَ ۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍۢ كَٱلطَّوْدِ ٱلْعَظِيمِ ۝٦۳

Tad objavismo Musau: "Udri štapom svojim more!" Tad se razdvoji, te svaki dio bi kao brijeg velik.

وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ ٱلْءَاخَرِينَ ۝٦٤

I približismo tamo druge,

وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ۝٦٥

I spasismo Musaa i onog ko je bio s njim, sve,

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ۝٦٦

Potom potopismo druge.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝٦۷

Uistinu, u tome je znak, a većina njih nisu vjernici.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝٦۸

I uistinu, Gospodar tvoj! On je Moćni, Milosrdni.

وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَٰهِيمَ ۝٦۹

I izrecituj im vijest o Ibrahimu.

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا تَعْبُدُونَ ۝۷۰

Kad reče ocu svom i narodu svom: "Šta obožavate?"

قَالُوا۟ نَعْبُدُ أَصْنَامًۭا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ ۝۷١

Rekoše: "Obožavamo idole, pa smo stalno njima privrženi."

قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ ۝۷٢

Reče: "Da li vas čuju kad prizivate,

أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ ۝۷۳

Ili vam koriste ili štete?"

قَالُوا۟ بَلْ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ ۝۷٤

Rekoše: "Naprotiv, našli smo očeve naše, tako čine."

قَالَ أَفَرَءَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ۝۷٥

Reče: "Pa vidite li šta obožavaste,

أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلْأَقْدَمُونَ ۝۷٦

Vi i očevi vaši stariji?"

فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّۭ لِّىٓ إِلَّا رَبَّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝۷۷

Pa uistinu, oni su moji neprijatelji, izuzev Gospodara svjetova,

ٱلَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ ۝۷۸

Koji me je stvorio, pa me On uputio,

وَٱلَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ ۝۷۹

I Onaj koji me hrani i napaja me.

وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ ۝۸۰

I kad se razbolim, tad On liječi me,

وَٱلَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ ۝۸١

I Koji će me usmrtiti, zatim me oživiti,

وَٱلَّذِىٓ أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيٓـَٔتِى يَوْمَ ٱلدِّينِ ۝۸٢

I Koji će mi - nadam se - oprostiti grešku moju na Danu sudnjem.

رَبِّ هَبْ لِى حُكْمًۭا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّٰلِحِينَ ۝۸۳

Gospodaru moj! Daruj mi sud i priključi me pravednima.

وَٱجْعَل لِّى لِسَانَ صِدْقٍۢ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ۝۸٤

I učini me jezika istinitog u kasnijim (pokoljenjima),

وَٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ ۝۸٥

I učini me od nasljednika bašče uživanja,

وَٱغْفِرْ لِأَبِىٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ۝۸٦

I oprosti ocu mom, uistinu, on je bio od zalutalih.

وَلَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ ۝۸۷

I ne ponizi me na Dan kad budu podignuti,

يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌۭ وَلَا بَنُونَ ۝۸۸

Dan kad neće koristiti bogatstvo, niti sinovi,

إِلَّا مَنْ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍۢ ۝۸۹

Izuzev onom ko dođe Allahu sa srcem zdravim.

وَأُزْلِفَتِ ٱلْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ ۝۹۰

I približiće se Džennet bogobojaznima,

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ ۝۹١

I pokazaće se džehim zabludjelima,

وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ۝۹٢

I biće im rečeno: "Gdje je to šta ste obožavali

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ ۝۹۳

Mimo Allaha? Hoće li pomoći vama ili pomoći sebi?"

فَكُبْكِبُوا۟ فِيهَا هُمْ وَٱلْغَاوُۥنَ ۝۹٤

Tad će biti u njega strmoglavljeni oni, i oni koji su zavodili,

وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ ۝۹٥

I vojske Iblisove zajedno.

قَالُوا۟ وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ ۝۹٦

Govoriće - a oni će se u njemu svađati:

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِى ضَلَٰلٍۢ مُّبِينٍ ۝۹۷

"Tako nam Allaha, bili smo doista u zabludi očitoj,

إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝۹۸

Kad smo vas izjednačavali sa Gospodarom svjetova,

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلْمُجْرِمُونَ ۝۹۹

A zaveli su nas jedino prestupnici,

فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ ۝١۰۰

Zato mi nemamo nikakvih posrednika,

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍۢ ۝١۰١

Niti prijatelja bliska.

فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةًۭ فَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝١۰٢

Pa da nam je ponavljanje, pa da budemo od vjernika!"

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝١۰۳

Uistinu! U tome je znak, a većina njih nisu vjernici!

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝١۰٤

A uistinu, Gospodar tvoj! On je Moćni, Milosrdni.

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١۰٥

Narod Nuhov je poricao izaslanike,

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۝١۰٦

Kad im reče brat njihov Nuh: "Zar se ne bojite?

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ۝١۰۷

Uistinu! Ja sam vama poslanik pouzdan,

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١۰۸

Zato se bojte Allaha i mene poslušajte!

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١۰۹

A ne tražim od vas za to nikakvu nagradu, nagrada moja je jedino do Gospodara svjetova.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١١۰

Zato se bojte Allaha i mene poslušajte!"

۞ قَالُوٓا۟ أَنُؤْمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلْأَرْذَلُونَ ۝١١١

Rekoše: "Zar da tebi vjerujemo, a slijede te najniži?"

قَالَ وَمَا عِلْمِى بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ۝١١٢

Reče: "A nemam ja znanje o onom šta rade,

إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّى ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ ۝١١۳

Obračun njihov je jedino do Gospodara mog, kad biste zapazili!

وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝١١٤

I nisam ja progonitelj vjernika,

إِنْ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٌۭ مُّبِينٌۭ ۝١١٥

Ja sam samo opominjač jasni."

قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمَرْجُومِينَ ۝١١٦

Rekoše: "Ako ne prestaneš, o Nuhu, sigurno ćeš biti od kamenovanih."

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِى كَذَّبُونِ ۝١١۷

Reče: "Gospodaru moj! Uistinu, moj narod me poriče,

فَٱفْتَحْ بَيْنِى وَبَيْنَهُمْ فَتْحًۭا وَنَجِّنِى وَمَن مَّعِىَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝١١۸

Zato presudi između mene i između njih presudom, i spasi mene i onog ko je sa mnom od vjernika."

فَأَنجَيْنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ۝١١۹

Pa spasismo njega i onog ko je bio s njim, u lađi natovarenoj,

ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ ٱلْبَاقِينَ ۝١٢۰

Zatim smo poslije potopili preostale.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝١٢١

Uistinu, u tome je znak, a većina njih nisu vjernici.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝١٢٢

I uistinu, Gospodar tvoj! On je Moćni, Milosrdni.

كَذَّبَتْ عَادٌ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١٢۳

Ad je poricao izaslanike,

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۝١٢٤

Kad im reče brat njihov Hud: "Zar se ne bojite?

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ۝١٢٥

Uistinu! Ja sam vam poslanik pouzdani,

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١٢٦

Zato se bojte Allaha i poslušajte mene!

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١٢۷

A ne tražim od vas za to nikakvu nagradu, nagrada moja je jedino do Gospodara svjetova.

أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةًۭ تَعْبَثُونَ ۝١٢۸

Gradite li na svakoj uzvišici obilježje, poigravate se,

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ ۝١٢۹

I gradite tvrđave, da biste se vi ovjekovječili?

وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ ۝١۳۰

I kad napadate, napadate (kao) tirani.

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١۳١

Zato se bojte Allaha i poslušajte mene!

وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِىٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ ۝١۳٢

I bojte se Onog koji vas je pomogao onim šta znate.

أَمَدَّكُم بِأَنْعَٰمٍۢ وَبَنِينَ ۝١۳۳

Pomogao vas je stokom i sinovima,

وَجَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍ ۝١۳٤

I baščama i izvorima.

إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ۝١۳٥

Uistinu! Ja se plašim nad vama kazne Dana strahovitog."

قَالُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْنَآ أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ ٱلْوَٰعِظِينَ ۝١۳٦

Rekoše: "Isto nam je da li ti wazio ili ne bio od waiza;

إِنْ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١۳۷

Ovo je samo običaj ranijih,

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ۝١۳۸

I nećemo mi biti kažnjeni."

فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَٰهُمْ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝١۳۹

Tad su ga porekli, pa smo ih uništili. Uistinu! U tome je znak, a većina njih nisu vjernici.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝١٤۰

A uistinu! Gospodar tvoj! On je Moćni, Milosrdni.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١٤١

Poricao je Semud izaslanike.

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۝١٤٢

Kad im reče brat njihov Salih: "Zar se ne bojite?

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ۝١٤۳

Uistinu! Ja sam vam poslanik pouzdani,

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١٤٤

Zato se bojte Allaha i poslušajte mene!

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١٤٥

A ne tražim od vas za to nikakvu nagradu, nagrada moja je jedino do Gospodara svjetova.

أَتُتْرَكُونَ فِى مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ ۝١٤٦

Hoćete li biti ostavljeni u onom šta je ovdje, sigurni,

فِى جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ۝١٤۷

U baščama i izvorima,

وَزُرُوعٍۢ وَنَخْلٍۢ طَلْعُهَا هَضِيمٌۭ ۝١٤۸

I usjevima i palmama - plodovi njihovi zreli -

وَتَنْحِتُونَ مِنَ ٱلْجِبَالِ بُيُوتًۭا فَٰرِهِينَ ۝١٤۹

I klešete iz brda kuće spretno?

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١٥۰

Zato se bojte Allaha i poslušajte mene,

وَلَا تُطِيعُوٓا۟ أَمْرَ ٱلْمُسْرِفِينَ ۝١٥١

I ne slušajte naredbu onih koji pretjeruju,

ٱلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ۝١٥٢

Koji čine fesad na Zemlji i ne popravljaju."

قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ۝١٥۳

Rekoše: "Ti si samo od opčinjenih;

مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ۝١٥٤

Ti si samo smrtnik sličan nama. Pa daj znak ako si od istinitih."

قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةٌۭ لَّهَا شِرْبٌۭ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ۝١٥٥

Reče: "Ovo je deva. Imaće ona napajanje, i vi ćete imati napajanje dana poznatog.

وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍۢ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ۝١٥٦

I ne dotičite je zlom, pa da vas snađe kazna Dana strahovitog."

فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا۟ نَٰدِمِينَ ۝١٥۷

Pa je raniše, i postaše pokajanici.

فَأَخَذَهُمُ ٱلْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝١٥۸

Tad ih spopade kazna. Uistinu, u tome je znak, a većina njih nisu vjernici.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝١٥۹

A uistinu! Gospodar tvoj! On je Moćni, Milosrdni.

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١٦۰

Narod Lutov je poricao izaslanike,

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۝١٦١

Kad im reče brat njihov Lut: "Zar se ne bojite?

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ۝١٦٢

Uistinu! Ja sam vam poslanik pouzdani,

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١٦۳

Zato se bojte Allaha i poslušajte mene!

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١٦٤

A ne tražim od vas za to nikakvu nagradu, nagrada moja je jedino do Gospodara svjetova.

أَتَأْتُونَ ٱلذُّكْرَانَ مِنَ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١٦٥

Zar dolazite muškarcima od svjetova,

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَٰجِكُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ ۝١٦٦

A ostavljate šta vam je stvorio Gospodar vaš od žena vaših? Naprotiv, vi ste narod prestupnika."

قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُخْرَجِينَ ۝١٦۷

Rekoše: "Ako ne prestaneš o Lute, sigurno ćeš biti od protjeranih."

قَالَ إِنِّى لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلْقَالِينَ ۝١٦۸

Reče: "Uistinu, ja sam od onih koji mrze posao vaš.

رَبِّ نَجِّنِى وَأَهْلِى مِمَّا يَعْمَلُونَ ۝١٦۹

Gospodaru moj! Spasi mene i porodicu moju od onog šta rade!"

فَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ۝١۷۰

Pa smo spasili njega i svu njegovu porodicu,

إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَٰبِرِينَ ۝١۷١

Izuzev starice među zaostalima,

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ۝١۷٢

Zatim smo uništili druge,

وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًۭا ۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلْمُنذَرِينَ ۝١۷۳

A izlili smo na njih kišu. Pa zle li kiše opominjanih!

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝١۷٤

Uistinu, u tome je znak, a većina njih nisu vjernici.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝١۷٥

I uistinu! Gospodar tvoj! On je Moćni, Milosrdni.

كَذَّبَ أَصْحَٰبُ لْـَٔيْكَةِ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١۷٦

Poricali su stanovnici Ejke izaslanike,

إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۝١۷۷

Kad njima reče Šuajb: "Zar se ne bojite?

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ۝١۷۸

Uistinu! Ja sam vam poslanik pouzdani,

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١۷۹

Zato se bojte Allaha i poslušajte mene!

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١۸۰

A ne tražim od vas nikakvu nagradu za to, nagrada moja je jedino do Gospodara svjetova.

۞ أَوْفُوا۟ ٱلْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا۟ مِنَ ٱلْمُخْسِرِينَ ۝١۸١

Ispunjavajte mjeru i ne budite od zakidatelja.

وَزِنُوا۟ بِٱلْقِسْطَاسِ ٱلْمُسْتَقِيمِ ۝١۸٢

Mjerite mjerilom ispravnim.

وَلَا تَبْخَسُوا۟ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ۝١۸۳

I ne štetujte ljudima stvari njihove, niti pravite nered na Zemlji čineći fesad,

وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ وَٱلْجِبِلَّةَ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١۸٤

I bojte se Onog koji je stvorio vas i pokoljenja ranija."

قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ۝١۸٥

Rekoše: "Ti si samo od opčinjenih;

وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلْكَٰذِبِينَ ۝١۸٦

I ti si samo smrtnik sličan nama i smatramo te sigurno (jednim) od lažaca.

فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ۝١۸۷

Pa daj da padne na nas komad neba, ako si od istinitih."

قَالَ رَبِّىٓ أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ ۝١۸۸

Reče: "Gospodar moj je Najbolji znalac onog šta radite."

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ ٱلظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ۝١۸۹

Tad su ga porekli, pa ih je spopala kazna Dana tame. Uistinu, to je bila kazna Dana strahovitog.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝١۹۰

Uistinu, u tome je znak, a većina njih nisu vjernici.

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝١۹١

A uistinu! Gospodar tvoj! On je Moćni, Milosrdni.

وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١۹٢

I uistinu, to je Objava Gospodara svjetova,

نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلْأَمِينُ ۝١۹۳

Spušta ga Duh pouzdani,

عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُنذِرِينَ ۝١۹٤

Na srce tvoje, da budeš od opominjača,

بِلِسَانٍ عَرَبِىٍّۢ مُّبِينٍۢ ۝١۹٥

Na jeziku arapskom, jasnom.

وَإِنَّهُۥ لَفِى زُبُرِ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١۹٦

I uistinu, on je u zeburima ranijih.

أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ ءَايَةً أَن يَعْلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُا۟ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ۝١۹۷

Zar im nije znak (to) što ga znaju učeni sinovi Israilovi?

وَلَوْ نَزَّلْنَٰهُ عَلَىٰ بَعْضِ ٱلْأَعْجَمِينَ ۝١۹۸

A da smo ga objavili nekom od stranaca,

فَقَرَأَهُۥ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ مُؤْمِنِينَ ۝١۹۹

Pa im ga čitao, ne bi bili u njega vjernici.

كَذَٰلِكَ سَلَكْنَٰهُ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ ۝٢۰۰

Tako to uvlačimo u srca prestupnika.

لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ۝٢۰١

Neće vjerovati u njega, dok ne vide kaznu bolnu.

فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةًۭ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ۝٢۰٢

Pa doći će im iznenadno, a oni neće opaziti.

فَيَقُولُوا۟ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ ۝٢۰۳

Tad će govoriti: "Hoće li nam se odložiti?"

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ۝٢۰٤

Pa zar kaznu Našu požuruju?

أَفَرَءَيْتَ إِن مَّتَّعْنَٰهُمْ سِنِينَ ۝٢۰٥

Pa zar nisi vidio, ako im damo da uživaju godinama,

ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ۝٢۰٦

Zatim im dođe ono čime im se prijetilo,

مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يُمَتَّعُونَ ۝٢۰۷

Neće im koristiti ono šta uživaju.

وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ ۝٢۰۸

I nismo uništili nijedan grad, a da on nije imao opominjače,

ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ۝٢۰۹

Opomenom, a nismo zalimi.

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ ۝٢١۰

I nisu ga spustili šejtani,

وَمَا يَنۢبَغِى لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ ۝٢١١

I ne dolikuje im, niti mogu.

إِنَّهُمْ عَنِ ٱلسَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ ۝٢١٢

Uistinu, oni su od prisluškivanja odvojeni.

فَلَا تَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلْمُعَذَّبِينَ ۝٢١۳

Zato ne prizivaj uz Allaha boga drugog, pa da budeš od kažnjenih.

وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ ٱلْأَقْرَبِينَ ۝٢١٤

I upozoravaj rodbinu svoju najbližu,

وَٱخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝٢١٥

I spusti krilo svoje onom ko te slijedi od vjernika.

فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تَعْمَلُونَ ۝٢١٦

Pa ako te ne poslušaju, tad reci: "Uistinu, ja sam slobodan od onog šta radite."

وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱلْعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ ۝٢١۷

Pa pouzdaj se u Moćnog, Milosrdnog,

ٱلَّذِى يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ ۝٢١۸

Koji te vidi kad stojiš,

وَتَقَلُّبَكَ فِى ٱلسَّٰجِدِينَ ۝٢١۹

I kretanje tvoje među onima koji čine sedždu.

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ۝٢٢۰

Uistinu! On, On je Onaj koji čuje, Znalac.

هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ ۝٢٢١

Hoću li vas obavijestiti na koga se spuštaju šejtani?

تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍۢ ۝٢٢٢

Spuštaju se na svakog lažljivca, grješnika,

يُلْقُونَ ٱلسَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَٰذِبُونَ ۝٢٢۳

Koriste sluh, a većina njih su lažljivci.

وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلْغَاوُۥنَ ۝٢٢٤

A pjesnike - slijede ih zalutali.

أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِى كُلِّ وَادٍۢ يَهِيمُونَ ۝٢٢٥

Zar ne vidiš da oni u svakoj dolini lutaju,

وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ ۝٢٢٦

I da oni govore ono što ne rade?

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُوا۟ ٱللَّهَ كَثِيرًۭا وَٱنتَصَرُوا۟ مِنۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا۟ ۗ وَسَيَعْلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ أَىَّ مُنقَلَبٍۢ يَنقَلِبُونَ ۝٢٢۷

Izuzev onih koji vjeruju i čine dobra djela i spominju Allaha mnogo, i brane se nakon što im se učini zulm. A saznaće oni koji čine zulm, kojem povratištu se vraćaju!