مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ۝١

Kunem se Danom kada Smak svijeta nastupi

وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ ۝٢

i kunem se dušom koja sebe kori.

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ ۝۳

Zar čovjek misli da kosti njegove nećemo sakupiti?

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ ۝٤

Hoćemo, Mi možemo stvoriti jagodice prsta njegovih ponovo.

بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ ۝٥

Ali, čovjek hoće dok je živ da griješi,

يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَٰمَةِ ۝٦

pa pita: "Kada će Smak svijeta biti?"

فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ ۝۷

Kad se pogled od straha ukoči

وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ ۝۸

i Mjesec pomrači

وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ ۝۹

i Sunce i Mjesec spoje –

يَقُولُ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ ۝١۰

tog dana čovjek će povikati: "Kuda da se bježi?"

كَلَّا لَا وَزَرَ ۝١١

Nikuda! Utočišta nema.

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ ۝١٢

Toga dana biće Gospodaru tvome prepušten,

يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ۝١۳

toga dana čovjek će o onome što je pripremio, a što propustio obaviješten biti,

بَلِ ٱلْإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌۭ ۝١٤

sam čovjek će protiv sebe svjedočiti,

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ۝١٥

uzalud će mu biti što će opravdanja svoja iznositi.

لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ ۝١٦

Ne izgovaraj Kur'an jezikom svojim da bi ga što prije zapamtio,

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ ۝١۷

Mi smo dužni da ga saberemo da bi ga ti čitao.

فَإِذَا قَرَأْنَٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ ۝١۸

A kada ga čitamo, ti prati čitanje njegovo,

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ ۝١۹

a poslije, Mi smo dužni da ga objasnimo.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ ۝٢۰

Uistinu, vi ovaj prolazni svijet volite,

وَتَذَرُونَ ٱلْءَاخِرَةَ ۝٢١

a o onom drugom brigu ne vodite.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاضِرَةٌ ۝٢٢

Toga dana će neka lica blistava biti,

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌۭ ۝٢۳

u Gospodara svoga će gledati;

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌۭ ۝٢٤

toga dana će neka lica smrknuta biti,

تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌۭ ۝٢٥

tešku nevolju će očekivati.

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ ۝٢٦

Pazi! Kada duša dopre do ključnih kosti,

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍۢ ۝٢۷

i vikne se: "Ima li vidara?",

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ ۝٢۸

i on se uvjeri da je to čas rastanka

وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ۝٢۹

i noga se uz nogu savije,

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ ۝۳۰

toga dana će Gospodaru tvome priveden biti:

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ۝۳١

"Nije vjerovao, nije molitvu obavljao,

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ۝۳٢

nego je poricao i leđa okretao,

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ ۝۳۳

a onda svojima bahato odlazio."

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ ۝۳٤

Teško tebi! Teško tebi!

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ ۝۳٥

I još jednom: Teško tebi! Teško tebi!

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى ۝۳٦

Zar čovjek misli da će sam sebi prepušten biti, da neće odgovarati?

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةًۭ مِّن مَّنِىٍّۢ يُمْنَىٰ ۝۳۷

Zar nije bio kap sjemena koja se ubaci,

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةًۭ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ۝۳۸

zatim ugrušak kome On onda razmjer odredi i skladnim mu lik učini,

فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ۝۳۹

i od njega onda dvije vrste, muškarca i ženu, stvori,

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْۦِىَ ٱلْمَوْتَىٰ ۝٤۰

i zar Taj nije kadar mrtve oživiti?