مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ نٓ ۚ وَٱلْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ ۝١

Nūn. Tako Mi kalema i onoga što oni pišu,

مَآ أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍۢ ۝٢

ti nisi, milošću Gospodara svoga, lud;

وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍۢ ۝۳

ti ćeš, sigurno, nagradu neprekidnu dobiti,

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍۢ ۝٤

jer ti si, zaista, najljepše ćudi

فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ ۝٥

i ti ćeš vidjeti, a i oni će vidjeti,

بِأَييِّكُمُ ٱلْمَفْتُونُ ۝٦

ko je od vas lud.

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعْلَمُ بِٱلْمُهْتَدِينَ ۝۷

Gospodar tvoj dobro zna onoga koji je s puta Njegova skrenuo i On dobro zna one koji su na Pravome putu,

فَلَا تُطِعِ ٱلْمُكَذِّبِينَ ۝۸

zato ne slušaj one koji neće da vjeruju,

وَدُّوا۟ لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ ۝۹

oni bi jedva dočekali da ti popustiš, pa bi i oni popustili,

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍۢ مَّهِينٍ ۝١۰

i ne slušaj nijednog krivokletnika, prezrena,

هَمَّازٍۢ مَّشَّآءٍۭ بِنَمِيمٍۢ ۝١١

klevetnika, onoga koji tuđe riječi prenosi,

مَّنَّاعٍۢ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ۝١٢

škrca, nasilnika, velikog grješnika,

عُتُلٍّۭ بَعْدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ ۝١۳

surova i, osim toga, u tuđe pleme uljeza,

أَن كَانَ ذَا مَالٍۢ وَبَنِينَ ۝١٤

samo zato što je bogat i što ima mnogo sinova,

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١٥

koji govori, kad mu se ajeti Naši kazuju: "To su samo naroda drevnih priče!"

سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلْخُرْطُومِ ۝١٦

Na nos ćemo Mi njemu biljeg utisnuti!

إِنَّا بَلَوْنَٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا۟ لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ ۝١۷

Mi smo ih na kušnju stavili, kao što smo vlasnike jedne bašče na kušnju stavili kad su se zakleli da će je, sigurno, rano izjutra obrati

وَلَا يَسْتَثْنُونَ ۝١۸

a nisu rekli: "Ako Bog da!"

فَطَافَ عَلَيْهَا طَآئِفٌۭ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَآئِمُونَ ۝١۹

I dok su oni spavali, nju od Gospodara tvoga zadesi nesreća

فَأَصْبَحَتْ كَٱلصَّرِيمِ ۝٢۰

i ona osvanu opustošena.

فَتَنَادَوْا۟ مُصْبِحِينَ ۝٢١

A u zoru oni su jedni druge dozivali:

أَنِ ٱغْدُوا۟ عَلَىٰ حَرْثِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰرِمِينَ ۝٢٢

"Poranite u bašču svoju ako je mislite obrati!"

فَٱنطَلَقُوا۟ وَهُمْ يَتَخَٰفَتُونَ ۝٢۳

I oni krenuše tiho razgovarajući:

أَن لَّا يَدْخُلَنَّهَا ٱلْيَوْمَ عَلَيْكُم مِّسْكِينٌۭ ۝٢٤

"Neka vam danas u nju nikako nijedan siromah ne ulazi!"

وَغَدَوْا۟ عَلَىٰ حَرْدٍۢ قَٰدِرِينَ ۝٢٥

I oni poraniše uvjereni da će moći to provesti,

فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوٓا۟ إِنَّا لَضَآلُّونَ ۝٢٦

a kad je ugledaše, povikaše: "Mi smo zalutali;

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ۝٢۷

ali ne, ne – svega smo lišeni!"

قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ ۝٢۸

Ponajbolji između njih reče: "Nisam li vam ja govorio da je trebalo na Allaha misliti!"

قَالُوا۟ سُبْحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ۝٢۹

"Hvaljen neka je Gospodar naš!" – rekoše – "mi smo, uistinu, nepravedni bili!"

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَلَٰوَمُونَ ۝۳۰

I onda počeše jedni druge koriti.

قَالُوا۟ يَٰوَيْلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ ۝۳١

"Teško nama!" – govorili su – "mi smo, zaista, obijesni bili;

عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبْدِلَنَا خَيْرًۭا مِّنْهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ ۝۳٢

Gospodar naš nam može bolju od nje dati, samo od Gospodara našeg mi se nadamo naknadi!"

كَذَٰلِكَ ٱلْعَذَابُ ۖ وَلَعَذَابُ ٱلْءَاخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ۝۳۳

Eto takva je bila kazna, a na onome je svijetu, nek znaju, kazna još veća!

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ۝۳٤

Za one koji se budu bojali Allaha biće, zaista, dženneti uživanja u Gospodara njihova –

أَفَنَجْعَلُ ٱلْمُسْلِمِينَ كَٱلْمُجْرِمِينَ ۝۳٥

zar ćemo muslimane sa nevjernicima izjednačiti?!

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ۝۳٦

Šta vam je, kako rasuđujete?

أَمْ لَكُمْ كِتَٰبٌۭ فِيهِ تَدْرُسُونَ ۝۳۷

Imate li vi Knjigu, pa u njoj čitate

إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ ۝۳۸

da ćete imati ono što vi izaberete?

أَمْ لَكُمْ أَيْمَٰنٌ عَلَيْنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ۙ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ ۝۳۹

Ili, zar smo vam se zakleli zakletvama koje će do Sudnjeg dana vrijediti da ćete ono što vi odredite imati?

سَلْهُمْ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ ۝٤۰

Upitaj ih ko je od njih jamac za to.

أَمْ لَهُمْ شُرَكَآءُ فَلْيَأْتُوا۟ بِشُرَكَآئِهِمْ إِن كَانُوا۟ صَٰدِقِينَ ۝٤١

Ili, imaju li oni druge jamce? Pa neka jamce svoje dovedu, ako govore istinu.

يَوْمَ يُكْشَفُ عَن سَاقٍۢ وَيُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ ۝٤٢

Na Dan kada bude nepodnošljivo i kada budu pozvani da licem na tle padnu pa ne budu mogli,

خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۖ وَقَدْ كَانُوا۟ يُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمْ سَٰلِمُونَ ۝٤۳

oborenih pogleda i sasvim poniženi biće nevjernici – a bili su pozivani da licem na tle padaju dok su živi i zdravi bili.

فَذَرْنِى وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ ۖ سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ ۝٤٤

Zato ostavi Mene i one koji ovaj Govor poriču, Mi ćemo ih postepeno odakle se i ne nadaju patnji približavati

وَأُمْلِى لَهُمْ ۚ إِنَّ كَيْدِى مَتِينٌ ۝٤٥

i vremena im davati, jer je obmana Moja, zaista, jaka!

أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ أَجْرًۭا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍۢ مُّثْقَلُونَ ۝٤٦

Tražiš li ti od njih nagradu, pa su nametom opterećeni?

أَمْ عِندَهُمُ ٱلْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ ۝٤۷

Ili je u njih iskonska knjiga, pa prepisuju?

فَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلْحُوتِ إِذْ نَادَىٰ وَهُوَ مَكْظُومٌۭ ۝٤۸

Ti strpljivo čekaj presudu Gospodara svoga i ne budi kao Zunnun koji je u ogorčenju zavapio.

لَّوْلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعْمَةٌۭ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ مَذْمُومٌۭ ۝٤۹

I da ga nije stigla Allahova milost, na pusto mjesto bi izbačen bio i prijekor bi zaslužio,

فَٱجْتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ۝٥۰

ali, Gospodar njegov ga je odabrao i učinio ga jednim od onih koji su dobri.

وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَٰرِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا۟ ٱلذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجْنُونٌۭ ۝٥١

Skoro da te nevjernici pogledima svojim obore kad Kur'an slušaju, govoreći: "On je, uistinu, luda!"

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ۝٥٢

A Kur'an je svijetu cijelome opomena!