مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ طسٓمٓ ۝١

Tā Sīn Mīm.

تِلْكَ ءَايَٰتُ ٱلْكِتَٰبِ ٱلْمُبِينِ ۝٢

Ovo su ajeti Knjige jasne!

لَعَلَّكَ بَٰخِعٌۭ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ ۝۳

Zar ćeš ti sebe uništiti zato što ovi neće da postanu vjernici?

إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةًۭ فَظَلَّتْ أَعْنَٰقُهُمْ لَهَا خَٰضِعِينَ ۝٤

Kad bismo htjeli, Mi bismo im s neba jedan znak poslali pred kojim bi oni šije svoje sagnuli.

وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍۢ مِّنَ ٱلرَّحْمَٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهُ مُعْرِضِينَ ۝٥

I njima ne dođe nijedna nova opomena od Milostivoga, a da se od nje ne okrenu.

فَقَدْ كَذَّبُوا۟ فَسَيَأْتِيهِمْ أَنۢبَٰٓؤُا۟ مَا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ۝٦

Oni poriču – pa, stići će ih sigurno posljedice onoga čemu se izruguju.

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَى ٱلْأَرْضِ كَمْ أَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍۢ كَرِيمٍ ۝۷

Zar oni ne vide kako činimo da iz zemlje niče svakovrsno bilje plemenito?

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝۸

To je, doista, dokaz, ali većina njih ne vjeruje,

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝۹

a Gospodar tvoj je, zaista, silan i milostiv.

وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئْتِ ٱلْقَوْمَ ٱلظَّٰلِمِينَ ۝١۰

A kad je Gospodar tvoj Musaa zovnuo: "Idi narodu koji se prema sebi ogriješio,

قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۚ أَلَا يَتَّقُونَ ۝١١

narodu faraonovu, ne bi li se Allaha pobojao" –

قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ ۝١٢

on je rekao: "Gospodaru moj, bojim se da me oni u laž ne utjeraju,

وَيَضِيقُ صَدْرِى وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِى فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَٰرُونَ ۝١۳

da mi ne postane teško u duši i da mi se jezik ne saplete; zato podaj poslanstvo i Harunu,

وَلَهُمْ عَلَىَّ ذَنۢبٌۭ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ ۝١٤

a ja sam njima i odgovoran, pa se plašim da me ne ubiju."

قَالَ كَلَّا ۖ فَٱذْهَبَا بِـَٔايَٰتِنَآ ۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ ۝١٥

"Neće!" – reče On. "Idite obojica sa dokazima Našim, Mi ćemo s vama biti i slušati.

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١٦

Otiđite faraonu i recite: 'Mi smo poslanici Gospodara svjetova,

أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ۝١۷

dopusti da sinovi Israilovi pođu s nama!'"

قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًۭا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ ۝١۸

"Zar te među nama nismo gojili dok si dijete bio i zar među nama tolike godine života svoga nisi proveo?" – reče faraon –

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ ٱلَّتِى فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلْكَٰفِرِينَ ۝١۹

"i uradio si nedjelo koje si uradio i još si nezahvalnik?"

قَالَ فَعَلْتُهَآ إِذًۭا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ۝٢۰

"Ja sam onda ono uradio nehotice" – reče –

فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِى رَبِّى حُكْمًۭا وَجَعَلَنِى مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝٢١

"a od vas sam pobjegao zato što sam se vas bojao, pa mi je Gospodar moj mudrost darovao i poslanikom me učinio.

وَتِلْكَ نِعْمَةٌۭ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ۝٢٢

A dobročinstvo koje mi prebacuješ – da nije to što si sinove Israilove robljem učinio?"

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝٢۳

"A ko je Gospodar svjetova?" – upita faraon.

قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ۝٢٤

"Gospodar nebesa i Zemlje i onoga što je između njih, ako vjerujete" – odgovori on.

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُۥٓ أَلَا تَسْتَمِعُونَ ۝٢٥

"Čujete li?" – reče onima oko sebe faraon.

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ۝٢٦

"Gospodar vaš i Gospodar vaših davnih predaka" – reče Musa.

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِىٓ أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌۭ ۝٢۷

"Poslanik koji vam je poslan uistinu je lud" – reče faraon.

قَالَ رَبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ ۝٢۸

"Gospodar istoka i zapada i onoga što je između njih, ako pameti imate" – reče Musa.

قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذْتَ إِلَٰهًا غَيْرِى لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ ٱلْمَسْجُونِينَ ۝٢۹

A faraon reče: "Ako budeš kao boga nekog drugog osim mene priznavao, sigurno ću te u tamnicu baciti!"

قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَىْءٍۢ مُّبِينٍۢ ۝۳۰

"Zar i onda kad ti budem očigledan dokaz donio?" – upita on.

قَالَ فَأْتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ۝۳١

"Pa daj ga, ako istinu govoriš!" – reče faraon.

فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌۭ مُّبِينٌۭ ۝۳٢

I Musa baci štap svoj, kad on – zmija prava,

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّٰظِرِينَ ۝۳۳

a onda izvadi ruku iz njedara, kad ona, onima koji su gledali – bijela.

قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُۥٓ إِنَّ هَٰذَا لَسَٰحِرٌ عَلِيمٌۭ ۝۳٤

"Ovaj je zaista vješt čarobnjak" – reče glavešinama oko sebe faraon –

يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِۦ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ۝۳٥

"hoće da vas čarolijom svojom iz zemlje vaše izvede. Pa šta savjetujete?"

قَالُوٓا۟ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَٱبْعَثْ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ ۝۳٦

"Ostavi njega i brata njegova!" – rekoše – "a u gradove pošalji da sakupljaju,

يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍۢ ۝۳۷

sve čarobnjake vješte će ti dovesti."

فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَٰتِ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ۝۳۸

I čarobnjaci se u određeno vrijeme i označenog dana sabraše,

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ ۝۳۹

a narodu bî rečeno: "Hoćete li se iskupiti

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَٰلِبِينَ ۝٤۰

da budemo uz čarobnjake, ako oni budu pobjednici!"

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُوا۟ لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ ٱلْغَٰلِبِينَ ۝٤١

A kad dođoše, čarobnjaci faraona upitaše: "Da li će nama, doista, pripasti nagrada ako mi budemo pobjednici?"

قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًۭا لَّمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ۝٤٢

"Hoće" – odgovori on – "bićete tada sigurno meni najbliži."

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُوا۟ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ ۝٤۳

Musa im reče: "Bacite ono što želite baciti!"

فَأَلْقَوْا۟ حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا۟ بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ ٱلْغَٰلِبُونَ ۝٤٤

I oni pobacaše konope svoje i štapove svoje i rekoše: "Tako nam dostojanstva faraonova, mi ćemo svakako pobijediti!"

فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ ۝٤٥

Zatim Musa baci svoj štap, koji, odjednom, proguta ono što su oni lažno izveli.

فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سَٰجِدِينَ ۝٤٦

Čarobnjaci se onda na tle baciše

قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝٤۷

i rekoše: "Mi vjerujemo u Gospodara svjetova,

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ۝٤۸

Gospodara Musaova i Harunova!"

قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَٰفٍۢ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ۝٤۹

"Da povjerujete njemu prije dopuštenja moga!" – viknu faraon. – "On je vaš učitelj, on vas je čarobnjaštvu naučio – a vi ćete zapamtiti; poodsijecaću vam ruke i noge vaše unakrst i sve ću vas porazapinjati!"

قَالُوا۟ لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ ۝٥۰

"Ništa strašno!" – rekoše oni – "mi ćemo se Gospodaru svome vratiti.

إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَٰيَٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝٥١

Mi se nadamo da će nam Gospodar naš grijehe naše oprostiti zato što smo prvi vjernici."

۞ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِىٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ۝٥٢

I Mi objavismo Musau: "Kreni noću s robovima Mojim, ali bićete gonjeni."

فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ ۝٥۳

I faraon posla po gradovima sakupljače:

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌۭ قَلِيلُونَ ۝٥٤

"Ovih je zaista malo

وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَآئِظُونَ ۝٥٥

i rasrdili su nas,

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَٰذِرُونَ ۝٥٦

a mi smo svi budni!"

فَأَخْرَجْنَٰهُم مِّن جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ۝٥۷

I Mi ih izvedosmo iz vrtova i rijeka,

وَكُنُوزٍۢ وَمَقَامٍۢ كَرِيمٍۢ ۝٥۸

iz riznica i dvoraca divnih.

كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَٰهَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ۝٥۹

Eto tako je bilo, i Mi dadosmo da to naslijede sinovi Israilovi.

فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ ۝٦۰

I oni ih, kad se sunce rađalo, sustigoše.

فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ ۝٦١

pa kad jedni druge ugledaše, drugovi Musaovi povikaše: "Samo što nas nisu stigli!"

قَالَ كَلَّآ ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ ۝٦٢

"Neće!" – reče on – "Gospodar moj je sa mnom, On će mi put pokazati."

فَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْبَحْرَ ۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍۢ كَٱلطَّوْدِ ٱلْعَظِيمِ ۝٦۳

I Mi objavismo Musau: "Udari štapom svojim po moru!" – i ono se rastavi i svaki bok njegov bijaše kao veliko brdo;

وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ ٱلْءَاخَرِينَ ۝٦٤

i Mi onda tamo one druge približismo –

وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ۝٦٥

a Musaa i sve one koji bijahu s njim spasismo –

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ۝٦٦

i one druge potopismo.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝٦۷

To je, zaista, pouka, a većina njih nisu bili vjernici

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝٦۸

a Gospodar tvoj je, doista, silan i milostiv.

وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَٰهِيمَ ۝٦۹

I kaži im vijest o Ibrahimu

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا تَعْبُدُونَ ۝۷۰

kada je oca svoga i narod svoj upitao: "Čemu se vi klanjate?"

قَالُوا۟ نَعْبُدُ أَصْنَامًۭا فَنَظَلُّ لَهَا عَٰكِفِينَ ۝۷١

a oni odgovorili: "Klanjamo se kumirima i povazdan im se molimo",

قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ ۝۷٢

on je rekao: "Da li vas oni čuju kad se molite,

أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ ۝۷۳

ili, da li vam mogu koristiti ili naškoditi?"

قَالُوا۟ بَلْ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ ۝۷٤

"Ne" – odgovoriše – "ali mi smo upamtili pretke naše kako tako postupaju."

قَالَ أَفَرَءَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ۝۷٥

"A da li ste razmišljali" – upita on – "da su oni kojima se klanjate

أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلْأَقْدَمُونَ ۝۷٦

vi i kojima su se klanjali davni preci vaši,

فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّۭ لِّىٓ إِلَّا رَبَّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝۷۷

doista, neprijatelji moji? Ali, to nije Gospodar svjetova,

ٱلَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ ۝۷۸

koji me je stvorio i na Pravi put uputio,

وَٱلَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ ۝۷۹

i koji me hrani i poji,

وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ ۝۸۰

i koji me, kad se razbolim, liječi,

وَٱلَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ ۝۸١

i koji će mi život oduzeti, i koji će me poslije oživiti,

وَٱلَّذِىٓ أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيٓـَٔتِى يَوْمَ ٱلدِّينِ ۝۸٢

i koji će mi, nadam se, pogreške moje na Sudnjem danu oprostiti!

رَبِّ هَبْ لِى حُكْمًۭا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّٰلِحِينَ ۝۸۳

Gospodaru moj, podari mi znanje i uvrsti me među one koji su dobri

وَٱجْعَل لِّى لِسَانَ صِدْقٍۢ فِى ٱلْءَاخِرِينَ ۝۸٤

i učini da me po lijepom spominju oni što će poslije mene doći,

وَٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ ۝۸٥

i učini me jednim od onih kojima ćeš džennetske blagodati darovati –

وَٱغْفِرْ لِأَبِىٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ۝۸٦

i ocu mome oprosti, on je jedan od zalutalih –

وَلَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ ۝۸۷

i ne osramoti me na Dan kad će ljudi oživljeni biti,

يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌۭ وَلَا بَنُونَ ۝۸۸

na Dan kada neće nikakvo blago, a ni sinovi od koristi biti,

إِلَّا مَنْ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلْبٍۢ سَلِيمٍۢ ۝۸۹

samo će onaj koji Allahu srca čista dođe spašen biti."

وَأُزْلِفَتِ ٱلْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ ۝۹۰

I Džennet će se čestitima približiti,

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ ۝۹١

a Džehennem zalutalima ukazati,

وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ۝۹٢

i reći će im se: "Gdje su oni kojima ste se klanjali,

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ ۝۹۳

a niste Allahu; mogu li vam oni pomoći, a mogu li i sebi pomoći?"

فَكُبْكِبُوا۟ فِيهَا هُمْ وَٱلْغَاوُۥنَ ۝۹٤

pa će i oni i onî koji su ih u zabludu doveli u nj biti bačeni,

وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ ۝۹٥

i vojske Iblisove – svi zajedno.

قَالُوا۟ وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ ۝۹٦

I oni će, svađajući se u njemu, govoriti:

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِى ضَلَٰلٍۢ مُّبِينٍ ۝۹۷

"Allaha nam, bili smo, doista, u očitoj zabludi

إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝۹۸

kad smo vas s Gospodarom svjetova izjednačavali,

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلْمُجْرِمُونَ ۝۹۹

a na stranputicu su nas naveli zlikovci,

فَمَا لَنَا مِن شَٰفِعِينَ ۝١۰۰

pa nemamo ni zagovornika,

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍۢ ۝١۰١

ni prisna prijatelja –

فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةًۭ فَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝١۰٢

da nam je samo da se povratimo, pa da postanemo vjernici!"

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝١۰۳

U tome je pouka, ali većina ovih nisu vjernici,

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝١۰٤

a Gospodar tvoj je, zaista, silan i milostiv.

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١۰٥

I Nuhov narod je smatrao lažnim poslanike.

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۝١۰٦

Kad im brat njihov Nuh reče: "Kako to da se Allaha ne bojite?

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ۝١۰۷

Ja sam vam, sigurno, poslanik pouzdani,

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١۰۸

zato se bojte Allaha i budite poslušni meni!

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١۰۹

Za ovo od vas ne tražim nikakve nagrade, mene će Gospodar svjetova nagraditi,

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١١۰

zato se bojte Allaha i budite poslušni meni!" –

۞ قَالُوٓا۟ أَنُؤْمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلْأَرْذَلُونَ ۝١١١

oni rekoše: "Kako da te poslušamo, kad te slijede oni koji su najmizerniji?"

قَالَ وَمَا عِلْمِى بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ۝١١٢

"Ne znam ja šta su oni radili" – reče on,

إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّى ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ ۝١١۳

"svi će pred Gospodarom mojim, da znate, račun polagati,

وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝١١٤

a ja vjernike neću otjerati,

إِنْ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٌۭ مُّبِينٌۭ ۝١١٥

ja samo javno opominjem!"

قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمَرْجُومِينَ ۝١١٦

"Ako se ne okaniš, o Nuhu!" – rekoše oni – "bićeš sigurno kamenovan!"

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِى كَذَّبُونِ ۝١١۷

"Gospodaru moj" – reče on – "narod moj me u laž utjeruje,

فَٱفْتَحْ بَيْنِى وَبَيْنَهُمْ فَتْحًۭا وَنَجِّنِى وَمَن مَّعِىَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝١١۸

pa Ti meni i njima presudi i mene i vjernike koji su sa mnom spasi!"

فَأَنجَيْنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ۝١١۹

I Mi smo njega i one koji su bili uz njega u lađi krcatoj spasili,

ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ ٱلْبَاقِينَ ۝١٢۰

a ostale potopili.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝١٢١

To je pouka, ali većina ovih nisu vjernici,

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝١٢٢

a Gospodar tvoj je zaista silan i milostiv.

كَذَّبَتْ عَادٌ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١٢۳

I Ad je smatrao lažnim poslanike.

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۝١٢٤

Kad im brat njihov Hud reče: "Kako to da se Allaha ne bojite?"

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ۝١٢٥

Ja sam vam, sigurno, poslanik pouzdani,

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١٢٦

zato se bojte Allaha i budite poslušni meni!

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١٢۷

Za ovo od vas ne tražim nikakve nagrade, mene će Gospodar svjetova nagraditi.

أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةًۭ تَعْبَثُونَ ۝١٢۸

Zašto na svakoj uzvišici palate zidate, druge ismijavajući,

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ ۝١٢۹

i podižete utvrde kao da ćete vječno živjeti,

وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ ۝١۳۰

a kad kažnjavate, kažnjavate kao silnici?

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١۳١

Bojte se Allaha i meni budite poslušni!

وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِىٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ ۝١۳٢

Bojte se Onoga koji vam daruje ono što znate:

أَمَدَّكُم بِأَنْعَٰمٍۢ وَبَنِينَ ۝١۳۳

daruje vam stoku i sinove,

وَجَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍ ۝١۳٤

i bašče i izvore.

إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ۝١۳٥

Ja se, doista, bojim za vas na Velikom danu patnje" –

قَالُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْنَآ أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ ٱلْوَٰعِظِينَ ۝١۳٦

rekoše oni: "Nama je svejedno savjetovao ti ili ne bio savjetnik,

إِنْ هَٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١۳۷

ovako su i narodi davnašnji vjerovali,

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ۝١۳۸

i mi nećemo biti mučeni."

فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَٰهُمْ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝١۳۹

I oni su ga nastavili u laž utjerivati, pa smo ih Mi uništili. To je pouka, ali većina ovih neće da vjeruje,

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝١٤۰

a Gospodar tvoj je, zaista, silan i milostiv.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١٤١

I Semud je smatrao lažnim poslanike.

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۝١٤٢

Kad im brat njihov Salih reče: "Kako to da se Allaha ne bojite?

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ۝١٤۳

Ja sa vam, sigurno, poslanik pouzdani

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١٤٤

zato se bojte Allaha i budite poslušni meni!

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١٤٥

Za ovo od vas ne tražim nikakve nagrade, mene će Gospodar svjetova nagraditi.

أَتُتْرَكُونَ فِى مَا هَٰهُنَآ ءَامِنِينَ ۝١٤٦

Zar mislite da ćete ovdje biti ostavljeni sigurni,

فِى جَنَّٰتٍۢ وَعُيُونٍۢ ۝١٤۷

u vrtovima i među izvorima,

وَزُرُوعٍۢ وَنَخْلٍۢ طَلْعُهَا هَضِيمٌۭ ۝١٤۸

u usjevima i među palmama sa plodovima zrelim?

وَتَنْحِتُونَ مِنَ ٱلْجِبَالِ بُيُوتًۭا فَٰرِهِينَ ۝١٤۹

Vi u brdima vrlo spretno kuće klešete

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١٥۰

zato se bojte Allaha i poslušni meni budite

وَلَا تُطِيعُوٓا۟ أَمْرَ ٱلْمُسْرِفِينَ ۝١٥١

i ne slušajte naredbe onih koji u zlu pretjeruju,

ٱلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ۝١٥٢

koji na Zemlji ne zavode red već nered uspostavljaju" –

قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ۝١٥۳

rekoše oni: "Ti si samo opčinjen;

مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ۝١٥٤

ti si čovjek, kao i mi; zato nam donesi jedno čudo ako je istina to što govoriš!"

قَالَ هَٰذِهِۦ نَاقَةٌۭ لَّهَا شِرْبٌۭ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍۢ مَّعْلُومٍۢ ۝١٥٥

"Evo, to je kamila" – reče on – "u određeni dan ona će piti, a u poznati dan vi,

وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍۢ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍۢ ۝١٥٦

i ne učinite joj nikakvo zlo da vas ne bi stigla patnja na Velikom danu!"

فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا۟ نَٰدِمِينَ ۝١٥۷

Ali, oni je zaklaše i potom se pokajaše.

فَأَخَذَهُمُ ٱلْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝١٥۸

I stiže ih kazna. To je pouka, ali većina ovih neće da vjeruje,

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝١٥۹

a Gospodar tvoj je, zaista, silan i milostiv.

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١٦۰

I Lutov narod je smatrao lažnim poslanike.

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۝١٦١

Kad im njihov brat Lut reče: "Kako to da se ne bojite?

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ۝١٦٢

Ja sam vam, sigurno, poslanik pouzdani,

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١٦۳

zato se bojte Allaha i budite poslušni meni!

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١٦٤

Za ovo od vas ne tražim nikakve nagrade, mene će Gospodar svjetova nagraditi.

أَتَأْتُونَ ٱلذُّكْرَانَ مِنَ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١٦٥

Zašto vi, mimo sav svijet, sa muškarcima općite,

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَٰجِكُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ ۝١٦٦

a žene svoje, koje je za vas Gospodar vaš stvorio, ostavljate? Vi ste ljudi koji svaku granicu zla prelazite" –

قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُخْرَجِينَ ۝١٦۷

rekoše oni: "Ako se ne okaniš, o Lute, bićeš sigurno prognan."

قَالَ إِنِّى لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلْقَالِينَ ۝١٦۸

"Ja se gnušam toga što vi radite!" – reče on;

رَبِّ نَجِّنِى وَأَهْلِى مِمَّا يَعْمَلُونَ ۝١٦۹

"Gospodaru moj, sačuvaj mene i porodicu moju kazne za ono što oni rade!"

فَنَجَّيْنَٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ۝١۷۰

I Mi smo sačuvali njega i porodicu njegovu – sve,

إِلَّا عَجُوزًۭا فِى ٱلْغَٰبِرِينَ ۝١۷١

osim starice koja je ostala sa onima koji su kaznu iskusili,

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْءَاخَرِينَ ۝١۷٢

a zatim smo ostale uništili

وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًۭا ۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلْمُنذَرِينَ ۝١۷۳

spustivši na njih kišu – a strašne li kiše za one koji su opomenuti bili!

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝١۷٤

To je pouka, ali većina ovih neće da vjeruje,

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝١۷٥

a Gospodar tvoj je, zaista, silan i milostiv.

كَذَّبَ أَصْحَٰبُ لْـَٔيْكَةِ ٱلْمُرْسَلِينَ ۝١۷٦

I stanovnici Ejke su u laž ugonili poslanike.

إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ ۝١۷۷

Kad im Šuajb reče: "Kako to da se ne bojite?

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌۭ ۝١۷۸

Ja sam vam, sigurno, poslanik pouzdani,

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ۝١۷۹

zato se bojte Allaha i budite poslušni meni!

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١۸۰

Za ovo od vas ne tražim nikakve nagrade, mene će Gospodar svjetova nagraditi.

۞ أَوْفُوا۟ ٱلْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا۟ مِنَ ٱلْمُخْسِرِينَ ۝١۸١

Pravo mjerite na litru i ne zakidajte

وَزِنُوا۟ بِٱلْقِسْطَاسِ ٱلْمُسْتَقِيمِ ۝١۸٢

a na kantaru ispravnom mjerom mjerite,

وَلَا تَبْخَسُوا۟ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ۝١۸۳

i ljudima prava njihova ne umanjujte i zlo po Zemlji, nered praveći, ne činite,

وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ وَٱلْجِبِلَّةَ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١۸٤

i Onoga koji je stvorio vas i narode davnašnje bojte se" –

قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ۝١۸٥

rekoše oni: "Ti si samo opčinjen;

وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌۭ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلْكَٰذِبِينَ ۝١۸٦

i ti si samo čovjek kao i mi; za nas si ti, doista, lažac pravi;

فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ ۝١۸۷

zato spusti na nas kaznu s neba, ako istinu govoriš!"

قَالَ رَبِّىٓ أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ ۝١۸۸

"Gospodar moj dobro zna šta vi radite" – reče on.

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ ٱلظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ۝١۸۹

I oni su nastavili da ga u laž utjeruju pa ih je stigla kazna iz oblaka; a to je bila kazna jednog strašnog dana.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَءَايَةًۭ ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ۝١۹۰

To je pouka, ali većina ovih neće da vjeruje,

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ۝١۹١

a Gospodar tvoj je, zaista, silan i milostiv.

وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝١۹٢

I Kur'an je, sigurno, objava Gospodara svjetova;

نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلْأَمِينُ ۝١۹۳

donosi ga povjerljivi Džibril

عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُنذِرِينَ ۝١۹٤

na srce tvoje, da opominješ

بِلِسَانٍ عَرَبِىٍّۢ مُّبِينٍۢ ۝١۹٥

na jasnom arapskom jeziku;

وَإِنَّهُۥ لَفِى زُبُرِ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١۹٦

on je spomenut u knjigama poslanika prijašnjih –

أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ ءَايَةً أَن يَعْلَمَهُۥ عُلَمَٰٓؤُا۟ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ۝١۹۷

zar ovima nije dokaz to što za njega znaju učeni ljudi sinova Israilovih?

وَلَوْ نَزَّلْنَٰهُ عَلَىٰ بَعْضِ ٱلْأَعْجَمِينَ ۝١۹۸

A da ga objavljujemo i nekom nearapu

فَقَرَأَهُۥ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ مُؤْمِنِينَ ۝١۹۹

pa da im ga on čita, opet u nj ne bi povjerovali.

كَذَٰلِكَ سَلَكْنَٰهُ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ ۝٢۰۰

Eto, tako to Mi u srca grješnika uvodimo,

لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ۝٢۰١

oni u nj neće vjerovati dok ne dožive patnju nesnosnu,

فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةًۭ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ۝٢۰٢

koja će im iznenada doći, kad je najmanje budu očekivali,

فَيَقُولُوا۟ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ ۝٢۰۳

pa će reći: "Hoće li nam se imalo vremena dati?"

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ۝٢۰٤

Zašto oni kaznu Našu požuruju?!

أَفَرَءَيْتَ إِن مَّتَّعْنَٰهُمْ سِنِينَ ۝٢۰٥

Šta ti misliš, ako im Mi dopuštamo da godinama uživaju,

ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ۝٢۰٦

i naposljetku ih snađe ono čime im se prijeti,

مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يُمَتَّعُونَ ۝٢۰۷

zar će imati šta od slatkog života koji su provodili?

وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ ۝٢۰۸

Mi nijedan grad nismo razorili prije nego su im došli oni koji su ih opominjali

ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ۝٢۰۹

da bi pouku primili; Mi nismo nepravedni bili.

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ ٱلشَّيَٰطِينُ ۝٢١۰

Kur'an ne donose šejtani,

وَمَا يَنۢبَغِى لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ ۝٢١١

nezamislivo je da to oni čine; oni to nisu kadri,

إِنَّهُمْ عَنِ ٱلسَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ ۝٢١٢

oni ga nikako ne mogu prisluškivati.

فَلَا تَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلْمُعَذَّبِينَ ۝٢١۳

Zato se, mimo Allaha, ne moli drugom bogu – da ne bi bio jedan od onih koji će biti mučeni!

وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ ٱلْأَقْرَبِينَ ۝٢١٤

I opominji rodbinu svoju najbližu

وَٱخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۝٢١٥

i budi ljubazan prema vjernicima koji te slijede!

فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّى بَرِىٓءٌۭ مِّمَّا تَعْمَلُونَ ۝٢١٦

A ako te ne budu poslušali, ti reci: "Ja nemam ništa s tim što vi radite."

وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱلْعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ ۝٢١۷

I pouzdaj se u Silnoga i Milostivoga,

ٱلَّذِى يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ ۝٢١۸

koji te vidi kada ustaneš

وَتَقَلُّبَكَ فِى ٱلسَّٰجِدِينَ ۝٢١۹

da sa ostalima molitvu obaviš,

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ۝٢٢۰

jer On, doista, sve čuje i sve zna.

هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَٰطِينُ ۝٢٢١

Hoću li vam kazati kome dolaze šejtani?

تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍۢ ۝٢٢٢

Oni dolaze svakome lašcu, grješniku,

يُلْقُونَ ٱلسَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَٰذِبُونَ ۝٢٢۳

oni prisluškuju – i većinom oni lažu.

وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلْغَاوُۥنَ ۝٢٢٤

A zavedeni slijede pjesnike.

أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِى كُلِّ وَادٍۢ يَهِيمُونَ ۝٢٢٥

Zar ne znaš da oni svakom dolinom blude

وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ ۝٢٢٦

i da govore ono što ne rade,

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَذَكَرُوا۟ ٱللَّهَ كَثِيرًۭا وَٱنتَصَرُوا۟ مِنۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا۟ ۗ وَسَيَعْلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ أَىَّ مُنقَلَبٍۢ يَنقَلِبُونَ ۝٢٢۷

tako ne govore samo oni koji vjeruju i dobra djela čine, i koji često Allaha spominju, i koji uzvraćaju kad ih ismijavaju. A mnogobošci će, sigurno, saznati u kakvu će se muku uvaliti.