مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ ۝١

Туннинг қоплаб келаётган пайти билан қасам.

وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ ۝٢

Наҳорнинг тажалли пайти билан қасам.

وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ۝۳

Эркак ва урғочининг яратилиши билан қасам.

إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ ۝٤

Албатта, сизларнинг ишларингиз турличадур.

فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ ۝٥

Аммо кимки (ато) берса ва тақво қилса.

وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ ۝٦

Ва гўзал(сўз)ни тасдиқ қилса.

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ ۝۷

Бас, Биз уни осонга муяссар қиламиз.

وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ ۝۸

Аммо кимки бахиллик ва истиғно қилса.

وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ ۝۹

Ва гўзал(сўз)ни ёлғонга чиқарса.

فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ ۝١۰

Бас, Биз уни қийинга муяссар қиламиз.

وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ ۝١١

У қулаган вақтда унга мол-мулки фойда бермас.

إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ ۝١٢

Албатта, ҳидоятга бошлаш Бизнинг зиммамиздадир.

وَإِنَّ لَنَا لَلْءَاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ ۝١۳

Албатта, ҳам охират ва ҳам бу дунё Бизникидир.

فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًۭا تَلَظَّىٰ ۝١٤

Бас, Мен сизларни (алангаси авж олиб турган) ўтдан огоҳлантирдим.

لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى ۝١٥

У(ўт)га бадбахтдан бошқа ҳеч ким кирмас.

ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ۝١٦

Ўша ёлғонга чиқарган ва юз ўгирган эди.

وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى ۝١۷

Ва албатта, ундан тақводор банда четда қолади.

ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ ۝١۸

У бойлигини сарфлайди ва ўзини поклайди.

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍۢ تُجْزَىٰٓ ۝١۹

Унда бирор кишининг қайтарилиши лозим яхшилиги йўқ эди.

إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ ۝٢۰

Фақатгина олий мақом Роббисининг розилигини сўраб қилади.

وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ ۝٢١

Ва у албатта тезда рози бўлади.