مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ ۝١

Вайл (вой) бўлсин, ўлчовдан уриб қолувчиларга.

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ۝٢

Улар одамлардан нарса ўлчаб олсалар, тўлиқ оларлар.

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ۝۳

Ва агар одамларга ўлчаб ёки тортиб берсалар, камайтирарлар.

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ۝٤

Ана шулар, албатта, қайта тирилтирилишларини ўйламайдиларми?

لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ ۝٥

Улуғ бир кунда.

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ۝٦

У кунда, одамлар оламлар Роббиси ҳузурида тик турарлар.

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ ۝۷

Йўқ! Албатта фожирларларнинг китоби «сижжин»дадир.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ ۝۸

«Сижжин» қандай нарса эканини сенга нима билдирди?! (Сижжин нима эканини қаердан ҳам билардинг, унинг моҳияти шундоқ каттаки, сен уни идрок эта олмайсан. Билиб қўй!)

كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ۝۹

У ёзилган китобдур.

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ۝١۰

Ўша кунда ёлғонга чиқарувчиларга вайл бўлсин!

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ۝١١

Улар жазо кунини ёлғонга чиқарарлар.

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ۝١٢

У кунни ҳаддан ошувчи ва ўта гуноҳкорлардан бошқалар ёлғонга чиқармаслар.

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ۝١۳

Қачон унга оятларимиз тиловат қилинса, «авалгиларнинг афсоналари», дер.

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ۝١٤

Йўқ! Уларнинг қилган касблари қалбларига моғор бўлиб ўрнашиб қолган, холос.

كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ ۝١٥

Йўқ! Албатта, улар ўша кунда ўз Роббиларини кўришдан тўсиларлар.

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ ۝١٦

Сўнгра улар албатта жаҳиймга кирувчидирлар.

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ۝١۷

Сўнгра, мана бу, сизлар ёлғонга чиқариб юрган нарса, дейилар.

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ ۝١۸

Йўқ! Албатта аброрларнинг китоби «Иллиййун»дадир.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ۝١۹

«Иллиййун» қандоқ нарса эканини сенга нима билдирди?!

كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ۝٢۰

У ёзилган китобдур.

يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ ۝٢١

Унга муқарраб(фаришта)лар шоҳид бўларлар.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ۝٢٢

Албатта, аброрлар жаннати найимдадирлар.

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ۝٢۳

Пардали баланд сўрилар устида назар солиб турарлар.

تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ ۝٢٤

Уларнинг чеҳраларидан жаннат равнақини билиб оларсан.

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ ۝٢٥

Улар муҳрланган, ниҳоятда пок, шаробдан ичарлар.

خِتَٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَٰفِسُونَ ۝٢٦

У(шароб)нинг хотимаси мискдир. Ва шу нарса учун мусобақа қилувчилар мусобақа қилсинлар.

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ ۝٢۷

У(шароб)нинг аралашмаси «тасним»дандир.

عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ ۝٢۸

У(Тасним) бир булоқдирки, ундан муқарраблар ичарлар.

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ ۝٢۹

Албатта жиноят қилганлар иймон келтирганлар устидан кулар эдилар.

وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ۝۳۰

Агар ул(мўмин)лар аларнинг ёнидан ўтсалар, масхаралаб, ишоралар қила эдилар.

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ ۝۳١

Агар у(кофир)лар ўз аҳллари ҳузурига қайтиб борсалар, ҳузурланиб қайтиб борар эдилар.

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ۝۳٢

Ва агар у(мўмин)ларни кўрсалар, «албатта ановилар адашганлар», дер эдилар.

وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَٰفِظِينَ ۝۳۳

Ҳолбуки, улар а(мўмин)лар устидан кузатувчи қилиб юборилган эмаслар!

فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ۝۳٤

Энди, бу Кунда иймон келтирганлар кофирлар устидан куларлар.

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ۝۳٥

Пардали, баланд сўрилар устида назар солиб турарлар.

هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ۝۳٦

Кофирлар қилган ишларининг «савобини» олар миканлар?!