مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌۭ لِّكُلِّ هُمَزَةٍۢ لُّمَزَةٍ ۝١

Ҳар бир обрў тўкувчи ва айбловчига «вайл» бўлсин.

ٱلَّذِى جَمَعَ مَالًۭا وَعَدَّدَهُۥ ۝٢

У мол жамлади ва уни санаб турди.

يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخْلَدَهُۥ ۝۳

У, албатта, уни абадий қолдирур, деб ҳисоблар.

كَلَّا ۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِى ٱلْحُطَمَةِ ۝٤

Йўқ! Албатта у «ҳутома»га хор-зор этиб ташланар.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحُطَمَةُ ۝٥

«Ҳутома» қандоқ нарса эканини сенга нима билдирар?

نَارُ ٱللَّهِ ٱلْمُوقَدَةُ ۝٦

У Аллоҳнинг шиддатли, ўчмас оловидир.

ٱلَّتِى تَطَّلِعُ عَلَى ٱلْأَفْـِٔدَةِ ۝۷

Қалбгача етиб борадир.

إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌۭ ۝۸

Албатта, у уларни устидан қоплангандир.

فِى عَمَدٍۢ مُّمَدَّدَةٍۭ ۝۹

Узун-узун устунларга боғлангандирлар.