مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ۝١

And içerim bu kente,

وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ۝٢

Ki sen bu kentte oturmaktasın.

وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ ۝۳

Doğurana ve doğurduğuna da andolsun.

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ ۝٤

İnsanı zorluklar arasında (direnmesi için) yarattık.

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ ۝٥

Kendisine güç yetiremiyeceğimizi mi sanıyor?

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا ۝٦

(Övünerek) "Çok para harcadım," diyor.

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ۝۷

Kimsenin kendisini görmediğini mi sanıyor?

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ ۝۸

Ona vermedik mi: İki göz,

وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ ۝۹

Bir dil ve iki dudak?

وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ ۝١۰

Ona iki yolu göstermedik mi?

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ ۝١١

Ne var ki zor yola katlanamadı.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ ۝١٢

Zor yolun ne olduğunu bilir misin?

فَكُّ رَقَبَةٍ ۝١۳

Köleleri özgürlüklerine kavuşturmaktır;

أَوْ إِطْعَٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ ۝١٤

Kıtlık anında doyurmaktır:

يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ ۝١٥

Akraba bir öksüzü,

أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ ۝١٦

Yahut düşkün bir yoksulu...

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ ۝١۷

Dahası, birbirlerine sabır ve sevgiyi öğütleyen inananlardan olmaktır.

أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ۝١۸

Nitekim mutlular onlardır.

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ۝١۹

Ayet ve mucizelerimizi inkar edenlerse talihsizlerdir.

عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ ۝٢۰

Onlar ateşe kapatılacaklardır.