مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ۝١

Andolsun bu beldeye

وَأَنتَ حِلٌّۢ بِهَٰذَا ٱلْبَلَدِ ۝٢

Ki sen bu beldede oturmaktasın.

وَوَالِدٍۢ وَمَا وَلَدَ ۝۳

Ve and olsun baba ve çocuğuna.

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَٰنَ فِى كَبَدٍ ۝٤

Biz insanı gerçekten bir sıkıntı içinde yarattık.

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌۭ ۝٥

İnsan, kendisine karşı kimse güç yetiremez mi sanıyor?

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًۭا لُّبَدًا ۝٦

Ben, yığın yığın mal yok ettim diyor.

أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُۥٓ أَحَدٌ ۝۷

Kendisini bir gören olmadı mı sanıyor?

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُۥ عَيْنَيْنِ ۝۸

Biz ona iki göz vermedik mi?

وَلِسَانًۭا وَشَفَتَيْنِ ۝۹

Bir dil ve iki dudak?

وَهَدَيْنَٰهُ ٱلنَّجْدَيْنِ ۝١۰

Ona iki yolu gösterdik.

فَلَا ٱقْتَحَمَ ٱلْعَقَبَةَ ۝١١

Fakat o, o sarp yokuşa göğüs veremedi.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْعَقَبَةُ ۝١٢

Bildin mi sen, o sarp yokuş nedir?

فَكُّ رَقَبَةٍ ۝١۳

Köle azat etmek,

أَوْ إِطْعَٰمٌۭ فِى يَوْمٍۢ ذِى مَسْغَبَةٍۢ ۝١٤

Veya salgın bir kıtlık gününde yemek yedirmektir,

يَتِيمًۭا ذَا مَقْرَبَةٍ ۝١٥

Yakınlığı olan bir yetime,

أَوْ مِسْكِينًۭا ذَا مَتْرَبَةٍۢ ۝١٦

Veya hiçbir şeyi olmayan yoksula.

ثُمَّ كَانَ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا۟ بِٱلْمَرْحَمَةِ ۝١۷

Sonra da iman edip de sabrı tavsiye eden ve merhamet tavsiye edenlerden olmaktır.

أُو۟لَٰٓئِكَ أَصْحَٰبُ ٱلْمَيْمَنَةِ ۝١۸

İşte bunlar, amel defterleri sağlarından verilenlerdir.

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا هُمْ أَصْحَٰبُ ٱلْمَشْـَٔمَةِ ۝١۹

Âyetlerimizi tanımayanlar ise, onlardır işte amel defterleri sollarından verilenler.

عَلَيْهِمْ نَارٌۭ مُّؤْصَدَةٌۢ ۝٢۰

Onların üzerlerine bir ateş bastırılıp kapıları kapanacaktır.