مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ۝١

Yemin olsun Güneş'e ve ışığının parladığı kuşluk vaktine,

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ۝٢

Onu izlediğinde Ay'a,

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ۝۳

Onu iyice açtığı vakit gündüze,

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ۝٤

Ve onu sarıp sarmaladığı zaman geceye.

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ۝٥

Göğe ve onu kurana,

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ۝٦

Yere ve onu döşeyene.

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ۝۷

Nefse ve onu düzgün bir biçimde şekillendirene.

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ۝۸

Ardından da ona bozukluğunu ve takvasını ilham edene ki,

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ۝۹

Benliği temizleyip arındıran, gerçekten kurtulmuştur.

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ۝١۰

Onu kirletip örtense kayba uğramıştır.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ۝١١

Semûd kavmi, azgınlığı yüzünden yalanladı.

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ۝١٢

En haydutları ortaya fırladığı zaman,

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ۝١۳

Allah'ın elçisi onlara şöyle demişti: "Allah'ın devesini ve onun su içme hakkını koruyun."

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ۝١٤

Fakat elçiye inanmadılar da deveyi devirip boğazladılar. Bunun üzerine, Rableri onların günahlarını kendi başlarına geçirdi de o yurdu dümdüz etti.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ۝١٥

Allah, işin sonundan korkacak değil ya!