مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى ۝١

Rabbinin o Al'a, o yüce adını tespih et!

ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ ۝٢

O ki yarattı, düzene koydu,

وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ ۝۳

O ki miktarını, şeklini belirledi, yolunu çizip aydınlattı.

وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ ۝٤

O ki otlağı çıkardı,

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ ۝٥

Sonra da onu sellerin sürüklediği morarmış bir atık haline getirdi.

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ۝٦

Seni/sana okutacağız da artık unutmayacaksın.

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ ۝۷

Allah'ın dilediği müstesna. O, açıklananı da gizleneni de bilir.

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ ۝۸

Sana, en kolay olanı kolaylaştıracağız.

فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ ۝۹

Eğer hatırlatmak yarar sağlarsa hatırlat/öğüt ver!

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ ۝١۰

İçine ürperti düşen, öğüt alacaktır.

وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى ۝١١

İçi kararmış bedbaht ise ondan kaçınacaktır.

ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ ۝١٢

En büyük ateşe girer o.

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ ۝١۳

Sonra orada ne ölür ne de hayat bulur.

قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ۝١٤

Benliğini arındıran/zekât veren, kurtuluşa gerçekten ermiştir.

وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ۝١٥

Rabbinin adını anmış, namaz kılmıştır/dua etmiştir o.

بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ۝١٦

Doğrusu şu ki, siz şu iğreti hayatı yeğliyorsunuz.

وَٱلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ وَأَبْقَىٰٓ ۝١۷

Oysaki sonraki hayat daha mutlu, daha kalıcıdır.

إِنَّ هَٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ ۝١۸

Hiç kuşkusuz, bu Kur'an, ilk sayfalarda da elbette vardır.

صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ۝١۹

İbrahim'in ve Mûsa'nın sayfalarında.