مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ۝١

Andolsun göğe ve geceleyin gelene.

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ۝٢

Ve bilir misin nedir geceleyin gelen?

ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ ۝۳

Parıl parıl parlıyan yıldız.

إِن كُلُّ نَفْسٍۢ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌۭ ۝٤

Hiçbir kimse yoktur ki onun bir gözetip koruyan memuru bulunmasın.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ ۝٥

Artık insan, bir baksın neden yaratıldı?

خُلِقَ مِن مَّآءٍۢ دَافِقٍۢ ۝٦

Yaratıldı sıçrayarak akan bir sudan.

يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ۝۷

Belden çıkar ve kaburga kemiklerinin arasından.

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌۭ ۝۸

Şüphe yok ki ölümden sonra tekrar onu hayata döndürmiye de gücü yeter.

يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ ۝۹

O gün, bütün gizli şeyler, meydana vurulur.

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍۢ وَلَا نَاصِرٍۢ ۝١۰

Artık onun ne bir gücü kalır, ne de ona yardım eden olur.

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ ۝١١

Andolsun yağmur yağdıran göğe.

وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ ۝١٢

Ve nebat bitirmek için çatlayıp yarılan yere.

إِنَّهُۥ لَقَوْلٌۭ فَصْلٌۭ ۝١۳

Şüphe yok ki o, her şeyi ayırt eden kesin bir söz elbet.

وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ ۝١٤

Ve o, şaka değil elbet.

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًۭا ۝١٥

Şüphe yok ki onlar, bir düzendir, kurup duruyorlar.

وَأَكِيدُ كَيْدًۭا ۝١٦

Ve ben de onlara karşı koyup duruyorum.

فَمَهِّلِ ٱلْكَٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا ۝١۷

Artık mühlet ver kafirlere mühlet ver onlara az bir müddet.