مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلضُّحَىٰ ۝١

Kuşluk vaktine andolsun,

وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ ۝٢

'Karanlığı iyice çöktüğü' zaman geceye,

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ۝۳

Rabbin seni terk etmedi ve darılmadı.

وَلَلْءَاخِرَةُ خَيْرٌۭ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ ۝٤

Şüphesiz senin için son olan, ilk olandan (ahiret dünyadan) daha hayırlıdır.

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ ۝٥

Elbette Rabbin sana verecek, böylece sen hoşnut kalacaksın.

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًۭا فَـَٔاوَىٰ ۝٦

Bir yetim iken, seni bulup da barındırmadı mı?

وَوَجَدَكَ ضَآلًّۭا فَهَدَىٰ ۝۷

Ve seni yol bilmez iken, 'doğru yola yöneltip iletmedi mi?

وَوَجَدَكَ عَآئِلًۭا فَأَغْنَىٰ ۝۸

Bir yoksul iken seni bulup zengin etmedi mi?

فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ۝۹

Öyleyse, sakın yetimi üzüp-kahretme.

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ ۝١۰

İsteyip-dileneni azarlayıp-çıkışma.

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ۝١١

Rabbinin nimetini durmaksızın anlat.