مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ ۝١

Yaratan Rabbinin adıyle oku.

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِنْ عَلَقٍ ۝٢

O, insanı alaktan (embriyodan) yarattı.

ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ ۝۳

Oku, Rabbin en büyük kerem sahibidir.

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ ۝٤

O ki kalemle (yazmayı) öğretti.

عَلَّمَ ٱلْإِنسَٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ۝٥

İnsana bilmediğini öğretti.

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَيَطْغَىٰٓ ۝٦

Hayır, (Rabbinin bu kadar iyiliğine rağmen yine) insan azar;

أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ ۝۷

Kendini zengin (kendine yeterli) gördüğü için,

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ ۝۸

Ama dönüş Rabbinedir (O'nun huzurunda bu azgınlığının hesabını verecektir).

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ ۝۹

Gördün mü şu men'edeni?

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ۝١۰

Namaz kılarken bir kulu (namazdan)?

أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ ۝١١

Gördün mü, ya o (kul) doğru yolda olur,

أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ ۝١٢

Yahut kötülüklerden korunmayı emrederse?

أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ۝١۳

Gördün mü, ya bu (adam, hakkı) yalanlar yüz çevirirse? (O zaman bu yaptığı kendisi için iyi mi olur?)

أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ۝١٤

Allah'ın (daima kendisini) gördüğünü bilmedi mi (o)?

كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ۝١٥

Hayır, (olmaz böyle şey), eğer bundan vazgeçmezse (onu) perçem(in)den yakalar(ateşe sürükler)iz,

نَاصِيَةٍۢ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍۢ ۝١٦

O yalancı, günahkar perçem(den)!

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ ۝١۷

O zaman (o gitsin) de meclisini (adamlarını) çağırsın.

سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ۝١۸

Biz de zebanileri çağıracağız.

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩ ۝١۹

Hayır, ona boyun eğme; (Rabbine) secde et ve yaklaş!