مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلْفَجْرِ ۝١

Савганд ба сапедаи субҳ

وَلَيَالٍ عَشْرٍۢ ۝٢

ва савганд ба шабҳои даҳгона (даҳ шаби Зулҳиҷҷа)

وَٱلشَّفْعِ وَٱلْوَتْرِ ۝۳

ва савганд ба ҷуфту тоқ

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَسْرِ ۝٤

ва савганд ба шаб, чун рӯй ба рафтан ниҳад.

هَلْ فِى ذَٰلِكَ قَسَمٌۭ لِّذِى حِجْرٍ ۝٥

Оё дар ин зикркардашудаҳо хирадмандро савгандҳои кофист?

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ۝٦

Оё надидаӣ, ки Парвардигори ту бо қавми Од чӣ кард?

إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ ۝۷

Бо Ирам, ки сутунҳо дошт?

ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ ۝۸

Ва монанди он дар ҳеҷ шаҳре офарида нашуда буд.

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ ۝۹

Ва қавми Самуд, ки дар он водӣ сангро мебуриданд.

وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ ۝١۰

Ва қавми Фиръавн, он дорандаи мехҳо,

ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَٰدِ ۝١١

онҳо дар шаҳрҳо аз ҳад таҷовуз карданд

فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ ۝١٢

ва дар онҳо бисёр фасод карданд.

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ۝١۳

Ва Парвардигори ту тозиёнаи азобро бар сарашон фуруд овард.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ ۝١٤

Зеро Парвардигорат дар камингоҳ аст.

فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ ۝١٥

Аммо одамӣ, чута Парвардигораш биёзмояд ва гиромиаш дорад ва неъматаш диҳад, мегӯяд: «Парвардигори ман маро гиромӣ дошт».

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ ۝١٦

Ва чун биёзмоядаш ва ризқ бар ӯ танг гирад, мегӯяд: «Парвардигори ман маро хор сохт».

كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ ۝١۷

На чунон аст. Шумо ятимро гиромӣ намедоред

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ۝١۸

ва якдигарро ба таъом додани мискиш тарғиб намекунед

وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًۭا لَّمًّۭا ۝١۹

ва меросро ҳарисона мехӯред

وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّۭا جَمًّۭا ۝٢۰

ва молро фаровон дӯст доред.

كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّۭا دَكًّۭا ۝٢١

Оре, чун замин шикаста шавад ва шикаста шавад

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّۭا صَفًّۭا ۝٢٢

ва амри Парвардигори ту фаро расад ва фариштагон саф дар саф шаванд

وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍۢ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ ۝٢۳

ва дар он рӯз ҷаҳаннамро ҳозир оранд, одамӣ панд гирад. Ва чӣ ҷои панд гирифтан бошад?

يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى ۝٢٤

Мегӯяд: «Эй кош ки барои ҳаёти ҷовидонаи худ пешопеш чизе мефиристодам».

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌۭ ۝٢٥

Дар он рӯз касе чун азоби ӯ азоб накунад

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌۭ ۝٢٦

ва монанди занҷири ӯ ба занҷир накашад.

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ ۝٢۷

Эй рӯҳи оромишёфта,

ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةًۭ مَّرْضِيَّةًۭ ۝٢۸

хушнуду писандида ба сӯи Парвардигорат бозгард

فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى ۝٢۹

ва дар зумраи бандагони Ман дохил шав

وَٱدْخُلِى جَنَّتِى ۝۳۰

ва ба биҳишти Ман дарой!