مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ إِذَا ٱلسَّمَآءُ ٱنفَطَرَتْ ۝١

Он гоҳ, ки осмон бишикофад

وَإِذَا ٱلْكَوَاكِبُ ٱنتَثَرَتْ ۝٢

ва он гоҳ ки ситоратон пароканда шаванд

وَإِذَا ٱلْبِحَارُ فُجِّرَتْ ۝۳

ва он гоҳ, ки дарёҳо ба ҳам бипайванданд

وَإِذَا ٱلْقُبُورُ بُعْثِرَتْ ۝٤

ва он гоҳ, ки қабрҳо зеру забар (шикофта) гардаид,

عَلِمَتْ نَفْسٌۭ مَّا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ ۝٥

ҳар кас медонад, чӣ чиз пешопеш фиристода ва чӣ чиз бар ҷой гузоштааст.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَٰنُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ ٱلْكَرِيمِ ۝٦

Эй одамӣ, чӣ чиз туро ба Парвардигори каримат мағрур кардааст? (фирефтааст).

ٱلَّذِى خَلَقَكَ فَسَوَّىٰكَ فَعَدَلَكَ ۝۷

Он кӣ туро биёфарид, ва аъзоят дуруст кард ва туро мӯътадил қомат кард.

فِىٓ أَىِّ صُورَةٍۢ مَّا شَآءَ رَكَّبَكَ ۝۸

Ва ба ҳар сурате, ки хост, аъзои туро ба ҳам андохт (таркиб дод).

كَلَّا بَلْ تُكَذِّبُونَ بِٱلدِّينِ ۝۹

Не, не шумо рӯзи ҷазоро дурӯғ меҳисобед.

وَإِنَّ عَلَيْكُمْ لَحَٰفِظِينَ ۝١۰

Ҳол он ки бар шумо муҳофизоне (фариштагоне) вобаста шудаанд:

كِرَامًۭا كَٰتِبِينَ ۝١١

котибоне бузургвор

يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ۝١٢

медонанд, ки шумо чӣ мекунед.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍۢ ۝١۳

Албатта некӯкорон дар неъматанд

وَإِنَّ ٱلْفُجَّارَ لَفِى جَحِيمٍۢ ۝١٤

ва гуноҳкорон дар ҷаҳаннам!

يَصْلَوْنَهَا يَوْمَ ٱلدِّينِ ۝١٥

Дар рӯзи шумор (қиёмат) ба ҷаҳаннам дароянд

وَمَا هُمْ عَنْهَا بِغَآئِبِينَ ۝١٦

ва аз он ғоиб нашаванд

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۝١۷

Ту чӣ донӣ, ки рӯзи шумор чист?

ثُمَّ مَآ أَدْرَىٰكَ مَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ۝١۸

Боз ҳам ту чӣ донӣ, ки рӯзи шумор чист?

يَوْمَ لَا تَمْلِكُ نَفْسٌۭ لِّنَفْسٍۢ شَيْـًۭٔا ۖ وَٱلْأَمْرُ يَوْمَئِذٍۢ لِّلَّهِ ۝١۹

Рӯзест, ки касе барои каси дигар ҳеҷ коре натаванад кард ва дар он рӯз фармон фармони Худо бошад.