مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ۝١

Betohem në Diellin dhe dritën e tij,

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ۝٢

dhe Hënën që e përcjellë

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ۝۳

dhe ditën që e bën të dukshëm atë,

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ۝٤

dhe natën kur e mbulon

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ۝٥

dhe qiellin dhe Atë që e ka ndërtuar (atë);

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ۝٦

dhe Tokën dhe Atë që e ka shtruar atë (Tokën),

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ۝۷

dhe shpirtin (njeriun e parë) dhe Atë që e krijoi

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ۝۸

e ua ka shpjeguar të mirën e të keqen, -

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ۝۹

me të vërtetë, ai që e pastron atë (shpirtin), do të jetë i lumtur,

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ۝١۰

e, me të vërtetë do të humbë ai që e devijon atë (shpirtin)!

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ۝١١

Populli i Themudit, nga shfrenimi i vet – ka përgënjeshtruar:

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ۝١٢

kur nga mesi i tyre u ngrit një fatzezë,

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ۝١۳

i dërguari i Perëndisë (Salihu), ju tha atyre: “Lëreni deven e Perëndisë dhe kujdesuni për kohën kur duhet të pijë ajo!”

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ۝١٤

Por ata nuk i besuan (atij), madje e prënë atë (devën) – dhe Zoti i tyre shkatërroi ata për mëkatet e tyre, duke i zhdukur deri në të fundit,

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ۝١٥

se, Ai, nuk i druan pasojës nga ajo.