مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ۝١

Ai (Muhammedi) u mrrol e u kthye (me fytyrë)

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ۝٢

ngase i erdhi pranë i verbëri.

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ۝۳

E kush të dëfton ty – ndoshta ai dëshiron të pastrohet (nga mëkatet),

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ۝٤

ose të këshillohet, e t’i sjell dobi atij këshillimi,

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ۝٥

e atij që ësthë i pasur (e prezentohet si i panevojshëm për të besuar)

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ۝٦

atij po i kthehesh

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ۝۷

sepse, ti nuk ke përgjegjësi, nëse ai nuk don të pastrohet (të besojë);

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ۝۸

e atij që të vjen ty duke nxituar (për këshillim)

وَهُوَ يَخْشَىٰ ۝۹

dhe ndien drojë

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ۝١۰

e ti atë nuk po e merr në konsiderim.

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ۝١١

Mos vepro ashtu! Ato janë këshilla,

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ۝١٢

e, kush të dojë, le të mësojë

فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ۝١۳

në faqet e (Kur’anit të) çmueshme

مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ۝١٤

të lartësuara (të madhërueshme), të pastra,

بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ ۝١٥

me duart e shkruesve (engjëjve)

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ۝١٦

të ndershëm dhe të drejtë.

قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ۝١۷

Mallkuar qoftë njeriu! Sa jomirënjohës që është ai!

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ۝١۸

Prej çkahjes e krijoi Ai (Perëndia) atë (njeriun)?!

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ۝١۹

Prej pikës së farës e krijoi dhe përgatiti për të çdo gjë të dobishme,

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ۝٢۰

dhe pastaj ia lehtësoi rrugën (e lindjes),

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ۝٢١

pas kësaj, (Ai) ia caktoi vdekjen dhe bëri që të varroset,

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ۝٢٢

dhe, mandej kur të dojë Ai, e ringjallë.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ۝٢۳

Në të vërtetë! Ai – njeriu, ende nuk i ka plotësuar ato që i ka urdhëruar Ai!

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ۝٢٤

Le të shikojë njeriu në ushqimin e vet:

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ۝٢٥

Ne kemi derdhur ujëra (shira) të bollshme,

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ۝٢٦

pastaj e kemi plasaritur tokën me çarje

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ۝٢۷

dhe bëjmë që nga ajo të rriten drithërat,

وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ۝٢۸

dhe rrushi e perimet,

وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ۝٢۹

dhe ulliri e palma,

وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ۝۳۰

dhe kopshtet e dendura,

وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ۝۳١

dhe pëmët e barishtet,

مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ۝۳٢

për ju dhe bagëtinë tuaj.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ۝۳۳

E, kur të arrijë zëri i madh shurdhues, -

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ۝۳٤

në Ditën kur njeriu ikën nga vëllau i tij

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ۝۳٥

dhe nga nëna e babai i tij

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ۝۳٦

dhe nga bashkëshortja e fëmijët e tij;

لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ۝۳۷

atë Ditë, çdonjëri është i preokupuar me gjendjen e vetvetes,

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ۝۳۸

disa fytyra atë Ditë, shëndrisin,

ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ۝۳۹

të qeshura, të gëzuara,

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ۝٤۰

kurse disa fytyra, atë Ditë, pluhërosen,

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ۝٤١

errësira do t’i kaplojë,

أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ۝٤٢

këta janë jobesimtarët, të korruptuarit.