مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍۢ وَاقِعٍۢ ۝١

Një kurreshtar ka pyetur për dënimin që do të ngjajë,

لِّلْكَٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌۭ ۝٢

ndaj jobesimtarëve, - për të cilin dënim s’ka pengues,

مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ ۝۳

(ai dënim është) prej Perëndisë, Zotit të shkallëve të larta (të mirësisë),

تَعْرُجُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍۢ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍۢ ۝٤

ngjiten (hipin) tek Ai engjëjt dhe Shpirti (Xhebraili) në një ditë që zgjatë sa pesëdhjetë mijë vjet (sipas llogarisë së kohës sonë në Tokë),

فَٱصْبِرْ صَبْرًۭا جَمِيلًا ۝٥

andaj, bëhu i durueshëm, me durim të bukur.

إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًۭا ۝٦

Ata, me të vërtetë, (dënimin) e mendojnë të largët (të pamundshëm),

وَنَرَىٰهُ قَرِيبًۭا ۝۷

kurse Ne, e dimë të afërt,

يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ ۝۸

atë Ditë kur qielli do të bëhet si llom i vajit,

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ۝۹

e malet do të bëhen si lesh (i shprishur) llojlloj ngjyrash;

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًۭا ۝١۰

kur i afërmi nuk pyet asgjë për të afërmin,

يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ ۝١١

e, njëri-tjetrin do ta shohin. Atëherë, fajtori, dëshiron të paguajë dënimin e asaj Dite me djemtë e vet,

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ۝١٢

me gruan e vet dhe vëllain e vet,

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ ۝١۳

dhe me farefisin e tij të ngushtë,

وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا ثُمَّ يُنجِيهِ ۝١٤

si dhe me të gjithë ata që gjenden në faqe të Tokës – vetëm për të shpëtuar.

كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ۝١٥

Jo, kurrsesi! Ai është zjarri,

نَزَّاعَةًۭ لِّلشَّوَىٰ ۝١٦

që duke e kapur për kokë,

تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ ۝١۷

e tërheq kah veti atë (njeri) që ia ka kthyer shpinën dhe i është shmangur të vërtetës!

وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ ۝١۸

Dhe ka grumbulluar (pasuri) dhe ka depozituar (duke mos dhënë asgjë).

۞ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ۝١۹

Njeriu, me të vërtetë, është krijuar lakmus vetjak:

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًۭا ۝٢۰

kur e goditë e liga – dëshpërohet

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا ۝٢١

e kur t’i bie e mira – bëhet koprrac (nuk jep – refuzon),

إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ ۝٢٢

pos besimtarëve,

ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ ۝٢۳

të cilët në lutjet e veta (namaz) janë të qëndrueshëm;

وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّۭ مَّعْلُومٌۭ ۝٢٤

dhe që në pasurinë e tyre ka të caktuar një pjesë,

لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ۝٢٥

për lypësin dhe për të varfërin (që nuk e zgjatë dorën),

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ۝٢٦

dhe ata që besojnë Ditën e Kijametit

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ۝٢۷

dhe ata që druajnë nga dënimi i Zotit të tyre, -

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۢ ۝٢۸

e, me të vërtetë, (askush) nuk është i sigurtë prej dënimit të Zotit të vet –

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَٰفِظُونَ ۝٢۹

dhe ata që i ruajnë pjesët e turpshme të organizmit të vet,

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ۝۳۰

përveç ndaj bashkëshorteve të tyre dhe ato që i kanë në pronësi – at, a me të vërtetë, nuk meritojnë qortim, -

فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ ۝۳١

e kush kërkon jashtë këtyre caqeve, është kundërvajtës,

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَٰنَٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ ۝۳٢

edhe ata që i ruajnë amanetet dhe i plotësojnë obligimet e tyre,

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ ۝۳۳

edhe ata që dëshminë e tyre e zbatojnë

وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ۝۳٤

edhe ata të cilët e kryejnë namazin (në kohën) e rregullt,

أُو۟لَٰٓئِكَ فِى جَنَّٰتٍۢ مُّكْرَمُونَ ۝۳٥

ata në kopshtie të xhennetit do të nderohen.

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ۝۳٦

Përse jobesimtarët nxitojnë kah ti;

عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ۝۳۷

djathtas e majtas, tuba-tuba?!

أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍۢ ۝۳۸

E që çdonjëri prej tyre dëshiron të hyjë në xhennetin e dhuntive (pa merita)? –

كَلَّآ ۖ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ ۝۳۹

Kurrsesi! Ne, me të vërtetë, i kemi krijuar ata, prej asaj që e dinë!

فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَٰرِقِ وَٱلْمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ ۝٤۰

Dhe, Unë betohem me Zotin e lindjes dhe të perëndimit, që ne mundemi

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًۭا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ۝٤١

t’i ndërrojmë ata me më të mirë prej tyre dhe Ne nuk jeni të penguar.

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ۝٤٢

Andaj, lëri ti ata le të zbaviten me gjëra të kota dhe të luajnë përderisa të hasin në Ditën e tyre të caktuar,

يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًۭا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍۢ يُوفِضُونَ ۝٤۳

Dita në të cilën dalin nga varrezat duke vrapuar, thuajse po nxitojnë te idolet e tyre,

خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ۝٤٤

me sy të varur që i ka kapluar poshtërimi. Ajo është Dita që u është premtuar atyre!