مصحف الثريا

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ ۝١

Pasha qiellin dhe Yllin e dritës?

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ ۝٢

A e di ti çka është Ylli i dritës?

ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ ۝۳

Ylli i shkëlqyer,

إِن كُلُّ نَفْسٍۢ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌۭ ۝٤

Nuk ka njeri i cii nuk ka një mbrojtës.

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ مِمَّ خُلِقَ ۝٥

Le të shikojë njeriu prej çka është krijuar!

خُلِقَ مِن مَّآءٍۢ دَافِقٍۢ ۝٦

Është krijuar nga një ujë i hedhur

يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ ۝۷

Që del nga meskryqet dhe krahërori.

إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌۭ ۝۸

Dhe ai, me të vërtetë, ka forcë të përsërisë këtë.

يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ ۝۹

Atë ditë kur do të shpalohen fshehtësitë,

فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍۢ وَلَا نَاصِرٍۢ ۝١۰

Kur njeriu nuk do të ketë as forcë e as ndihmës.

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ ۝١١

Pasha qiellin plot me shi,

وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ ۝١٢

Edhe tokën që çahet e plasaritet (për të mbi)!

إِنَّهُۥ لَقَوْلٌۭ فَصْلٌۭ ۝١۳

Ai (Kur’ani) është njëmend fjalë që vendosmërisht shkoqit, dallon.

وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ ۝١٤

Nuk është fjalamani e kotë!

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًۭا ۝١٥

Ata njëmend thurin kurtha.

وَأَكِيدُ كَيْدًۭا ۝١٦

Por unë u kundërvihem me kurtha.

فَمَهِّلِ ٱلْكَٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا ۝١۷

Prandaj priti mosbesimtarët, jepu edhe pak afat!